jak pies z...koniem?

PRZEPRASZAM PANIĄ, CZY TO JEST WILK?

2011-04-04T16:41:00.000+02:00

Z wilczakiem nie da się spacerować "aspołecznie". Człap, człap, człap, człapię sobie razem z Lu we wczesnowiosenny, wietrzny i zimny dzień nad Wisłą. Lu eksploruje otoczenie, ja poowijana w 100 szalików i 5 czapek nie eksploruję niczego. Nagle zatrzymuje mnie pan:

-Przepraszam panią, czy to wilk?

-Nie, proszę pana - odpowiadam uprzejmie - to wilczak czechosłowacki. Taka rasa psa...- Opowiedziałam pokrótce o wilczakach, pan pocmokał, pogłaskał, pozachwycał się i poszłam dalej. Po chwili:

- Przepraszam panią, czy to wilk? - zapytuje kobieta z dzieckiem.

- Nie proszę pani, to wilczak czechosłwacki...itd. itd. powtórka sprzed chwili - odpowiedziałam grzecznie i uprzejmie, bo ja grzeczna i uprzejma jestem z natury:). Pięć minut później:

- Przepraszam panią, czy to wilk? - pyta dwóch chłopaków

-Nie, to wilczak czechosłowacki... - ple, ple, ple, opowiadam dalej, bliska wytatuowania sobie na czole"nie, to nie wilk". Chwilę później, grupa nastolatek:

- Przepraszam, czy to wilk?

- Nie, to wilczak czechosłowacki...ple,ple,ple opowiadam.

Przeszłyśmy może z 500 metrów:

- Przepraszam, czy to wilk?

- Nie, to wilczak czechosłowacki...ple,ple ple

...

- Przepraszam,czy to wilk?

- Nie, to wilczak czechosłowacki...trala lala la

...

- Przepraszam, czy to wilk?

- Nie, to wilczak czechosłowacki...pi pirim pim pim..

...

- Przepraszam, czy to wilk?

- Nie, to wilczak czechosłowacki...itd

...

- Przepraszam...-zagaduje młody chłopak. Przerywam mu w pół zdania:

- Nie. To nie wilk. To wilczak czechosłowacki.Taka rasa psa.

-Acha...tak...fajny pies...- chłopak patrzy na mnie tak trochę jak na wariatkę - O godzinę chciałem zapytać, bo mi się komórka rozładowała...

Noooo, ludzie to jednak potrafią zaskakiwać!

O WRÓŻENIU

2011-04-02T19:40:00.000+02:00

No. No i wywróżyliśmy - stało się dokładnie tak jak przewidywaliśmy!:) Bure maluchy zawróciły w głowie kompletnie i nam i całej reszcie zwierzyńca i kompletnie na nic blogowego nie było czasu! Wygrzebaliśmy się już z pieluch i smoczków - maluchy rozrabiają już w nowych domach demolując co popadnie - jak to szczeniaczki:) Jeśli tylko złapiemy wiosenny oddech ( bo na wiosnę zajęć zawsze tyle, że ten oddech złapać nie łatwo) to nadrobimy liiiiiiiiiczne zaległości! A nazbierało się tego, oj nazbierało! Inna sprawa, że wraz z zaległościami, powstały też liczne plany! I to jakie! Te najważniejsze to...znowu sexturystyka!;) Jeśli będzie owocna, to na przyszłą wiosnę po pastwisku brykać będą trzy nowe maluchy:):) Trzymajcie kciuki!

A póki co, takie oto małe wilki do niedawna mieliśmy w domu - sztuk pięć:

Normalnie, to były takie:

i takie:

oraz takie:

Ale gdy przyjeżdżali z wizytą przyszli właściciele...

O STANACH I ŚWIĘTACH...

2011-01-03T08:04:00.000+01:00

Czyli co u nas...Jak każdy porządny Polak, święta spędziliśmy przy stole i w samochodzie. Z typowo polskich tradycji świątecznych ominął nas tylko telewizor, bo z pełną świadomością takowego sprzętu gospodarstwa domowego nie posiadamy. Nawet nie wiemy kiedy nam te święta mignęły.
A w nowym roku? Wojtek prezentuje stan zabiegania-zabiegania. Ja prezentuję stan zabiegania-rozchorowania. Dodatkowo wszyscy prezentujemy stan OCZEKIWANIA no bo wiadomo! Szczeniaczki już bardzo niedługo! Luna prezentuje stan niezrozumienia (bo-Furia-jest-gruba-i-nie-chce-tyle-biegać-i-co-to-za-koleżanka-z-niej-jest!). Furia natomiast prezentuje stan ZRELAKSOWANIA. Moim zdaniem to stan błogiej nieświadomości (nie wiemy jeszcze tylko czy to bardziej nieświadomość Furii czy nasza). Generalnie poglądy na życie pani Furii prezentują się ostatnio tak:

NADCHODZĄ SZCZENIACZKI! CZYLI O FURII W ROLI PANI MATKI :)

2010-12-07T17:53:00.000+01:00

No i nic dziwnego,że się siedziało i się wyło! Się w ciąży jest, to humory mieć można! Się dzieci spodziewa, to nic dziwnego, że się szuka winowajcy! Bo niby co? Ma Furia sama wychowywać?! Facet się ulotnił, to co było robić? Trzeba było wyciem przywołać do porządku, żeby szanowny gentleman się opamiętał i wziął odpowiedzialność!:)No pech, że Słowacja daleko i nie słyszał, no pech... A tak całkiem serio serio, to teraz wiemy już na pewno:) Byliśmy z Fusiejką na USG i takie oto mamy piękne zdjęcie! Według wszelkich znaków na niebie i ziemi, maluchy przewrócą nasz dom do góry nogami w pierwszych dniach nowego roku, czyli przy naszym szczęściu albo dokładnie w Sylwestra, albo w Nowy Rok:):):)

Oj tam, że mało wyraźne, oj tam, ale za to radość jaka! Fusiejka oglądnęła zdjęcie i doszła do wniosku, że po pierwsze, to chyba nie jej, bo jakieś brzydkie a jej by było ładniejsze. NO ALE skoro tak się upieram że jednak jej, to w takim razie teraz, to ona już może tylko i wyłącznie leżeć, jeść, tyć i pachnieć! Nic robić nie będzie! Się jest w ciąży to trzeba korzystać! Potem, to się będzie miało pełne ręce roboty i maluchy przyssane do cycków - no taka średnia perspektywa spędzania wolnego czasu jak na naszą księżniczkę.;)

O LUBIENIU...

2010-11-26T08:10:00.000+01:00

Od momentu...

...gdy Furia wróciła z randki z Hittem...

...mamy dziwne wrażenie...

...jakby nasi sąsiedzi...

...lubili nas…

...tak jakoś mniej…

Zupełnie nie wiemy dlaczego.

Informacja dla melomanów: koncerty odbywają się codziennie w godzinach porannych i wieczornych. Pomiędzy koncertami trwa nieustana próba generalna i ćwiczenie warsztatu wokalnego. Diva zwykła koncertować na świeżym powietrzu. Po godzinie 21:00 koncertuje w zaciszu domowym, przy czym "zacisze' w takiej sytuacji jest określeniem mocno naciąganym.
Prócz arii solowych, w ramach najbliższego koncertu przewidziano również występ w duecie ze wschodzącą gwiazdką opery-Luną, oraz wykonanie kilku wspólnych kompozycji z karetką Pogotowia Ratunkowego NFZ Proszowice i wozem strażackim OSP Żydów.
Zapraszamy!:)

KONIE...

2010-11-15T21:48:00.000+01:00

W związku z tym że praktycznie przez ponad pół roku Aga była sama ze zwierzyńcem to dla tych większych i ładniejszych i mądrzejszych mieliśmy czasu w ograniczonej ilości. Choć zdarzały się takie wyskoki:

były zabiegi upiększające

w wolnej chwili starałem się ruszyć co poniektórych
czy to tego gniadego

czy też tą rudą

na początku zainteresowanie było dosyć duże

po jakimś czasie jedni kombinowali

wytrwali tylko nieliczni...

a kończyło się to tak

lub

O SIĘ ZŁYM COŚ ZROZUMIENIU...

2010-11-10T16:14:00.001+01:00

Telefon:

- Dzień dobry pani Agnieszko, myśmy te okna skończyli wykuwać. To klucze zostawimy pani tam gdzie zawsze, ale zastawiamy się czy tej dużej dziury to czymś nie zabezpieczyć jakby lało, co pani myśli?

- Dobra, jakąś folią przyłóżcie,ja niedługo będę to sobie zabezpieczę. Nie jest duża,to sobie poradzę.

- Eeeeeeeeeee...no trochę duża to ta dziura jest...w końcu to prawie cała ściana...

- ??!?? Jaka cała ściana?!?

- No 250 wysoka, 400 szeroka...tak jak pani mówiła...No prawie cała ściana wyszła...

(zawał-reanimacja-zawał- chęć mordu-reanimacja)

- Panowie...250 wysoka 40 szeroka...! 40!

( głucha cisza w słuchawce)

- A...to chyba się coś źle zrozumieliśmy pani Agnieszko...

O SEXTURYSTCE I BYCIU MACOCHĄ

2010-11-03T08:06:00.001+01:00

No i wyszło na to, że wszędzie się pochwaliliśmy, tylko nie u siebie:)

Tak się wcześniej nie przyznawaliśmy, ale od jakiegoś czasu nasze marzenia o domowej hodowli wilczaków zaczęły nabierać kształtów realnych:) Mamy hodowlany przydomek ("Wilk z baśni") i od dłuższego czasu też rozglądamy się za chłopakiem dla Furii. Nasze wakacyjne wyjazdy, to nie tylko Chorwacja, ale i...Słowacja (no mało egzotycznie, mało;) ), a dokładniej, byliśmy zapoznać się z Furii chłopakiem - przepięknym Hitt'em spod Dumbiera.

W ostatnich dniach Furia doszła do wniosku, że nie może tak być, żeby wakacjowała tylko Luna i jej też się fajny wyjazd należy! Luna to dziecko, ale ona jest dorosła i ma być 'sexwyjazd' bo jak nie, to ona się zakocha w Kreciku-Jamniku z za płotu i koniec! I ma w nosie, że my sobie uważamy, że Krecik to nieodpowiedni kawaler dla burej panienki! Cóż było robić. Zapakowaliśmy więc naszą "sexturystkę" do auta i pojechaliśmy na Słowację. Hitt wyraźnie się spodobał, uczucie było obustronne,więc teraz trzymamy kciuki i czekamy na wynik USG za miesiąc:)

Szanowna para razem wygląda tak:

Nasza Fusiejka z narzeczonym:) (Kalaratri z Peronówki i Hitt spod Dumbiera)

A tak w ogóle, to dorobiliśmy się te strony "hodowlowej" - tam w kolejnych zakładkach więcej i o naszych dziewczynach i o przyszłym tacie małych "Wilków z baśni" czy niedługo-miejmy nadzieję- o samych małych burych kurduplach:). Zapraszamy o tu:

WWW.WILKZBASNI.PL

Swoją drogą, nie wiem jak Luna wytrzyma to wszytko nerwowo bo na dobrą sprawę, Furiowy amant to Lunki tata, czyli Furia co? Macocha:) Fajnie. Dorastająca nastolatka w okresie buntu i kobieta jej ojca pod jednym dachem. Już widzę te pyskówki Lu: "Nie będziesz mi mówić co mam robić! Nie jesteś moją matką!" , "Nie myśl sobie,że skoro sypiasz z moim ojcem, to możesz mi rozkazywać!" W co myśmy się wpakowali!;)

O REMONCIE CZYLI O MIKSIE PANIKI Z EUFORIĄ I CZY TO JUŻ CHOROBA?:)

2010-10-14T21:46:00.001+02:00

Dziękujemy wszystkim za ciepłe słowa - podziałały:) Na wystawie na którą tylko czekałam "a co to się stanie i dlaczego nie pojedziemy" Lu wybiegała sobie tytuł Młodzieżowego Zwycięzcy Klubu:)

Teraz zaczęliśmy pełną parą remont. W domu nie mam już prawie żadnych ścian (WRESZCIE!) i czekam na okno, które otworzy minisalonik na sad i pastwisko zajmując prawie całą minisalonikową miniścianę. Doczekać się nie mogę ognia na kominku, regału z książkami, kubka herbaty, fotela przy tym oknie a za oknem ośnieżonego sadu no i gdzieś na horyzoncie koni, grubych i futrzastych jak mamuty, jak to zawsze na zimę:) Ale to jeszcze nie teraz. Tej zimy z planu będzie okno i konie jak mamuty. Właściwie konie jak mamuty to już są. :) Póki co, zamiast kominka jest dziura w suficie, jak książki to tylko "pracowe" a herbatę mogę sobie zrobić pod warunkiem, że lubię z tynkiem bo po burzeniu ścian tynk mam wszędzie. Euforia miesza mi się z paniką i kochany pamiętniczku,czy to jest normalne?

Remont - i tu niespodzianka - dziko sprzyja zwierzyńcowi! Bure opracowały podręczny podręcznik: "Jak wykorzystać remont przeciwko pańci: 101 sprawdzonych porad". Wydają go wraz z dołączonym demonstracyjnym DVD (pańcia w roli głównej ofiary - i tu dygresja: tak,to prawda że kamera dodaje 5 kilo, będę o tym pamiętać oglądając różne chude aktorki i od razu będzie mi lepiej). A bura książka do nabycia w Empikach i w twoim kiosku. No bura pomysłowość jest nieograniczona! Ot z dzisiaj: można np całkiem niepostrzeżenie położyć się w cemencie, a potem już pozostaje tylko czyhać! Czyhać na ten radosny moment, kiedy pańcia W CZARNYM PŁASZCZU będzie szła do pracy. Wyczekać do ostatniej chwili i gdy już prawie wsiądzie do auta i przytulić się radośnie, że niby TAK SIĘ JĄ STRASZNIE KOCHA ( no przecież za to psa nie pokrzyczy!)!A potem, gdy się głupia pańcia zorientuje że ma płaszcz w połowie beżowy, to już tylko pozostaje szybko w nogi! Podstęp jak nic! A ile śmiechu! No boki zrywać!

Żabka też kocha remont i złożyła wniosek jakoby taki remont trwał całe żabkowe życie. Dlaczego? Bo wtedy można spać z pańcią w łóżku bo NA-BOGA-NIE-MA-PRZECIEŻ-GDZIE! A Żabka - jak wiadomo - Księżniczka. Nie uśnie w brudzie! Prócz tego, można się obżerać, bo ci wszyscy nowi naiwni ludzie to zawsze się dadzą nabrać na "schroniskowe głodne oczęta", a pańcia nieraz niedobiegnie z krzykiem "proszę psa nie karmić". No same plusy! Czasem mam wrażenie że ja i goście patrząc na Żabę widzimy dwa różne psy: oni widzą wielkie oczy a ja wielką dupę. W tej konfrontacji mam po mojej stronie wagę łazienkową, KTÓRA NIE KŁAMIE.Niestety waga nie kłamie też w kilku innych przypadkach i wtedy lubimy się z panią wagą ZNACZNIE mniej!

Lolek też nagle stał się domowy, ponieważ ciekawość się w środku domu odbywa, a gdzie się ciekawość odbywa, to przecież NIE MOŻE ZABRAKNĄĆ KOTA! A największa frajda była wtedy, gdy wyszło się przez dziurę na strych i wszyscy stali pod dziurą i wołali "Lolek,Lolek" a Lolek ZWIEDZAŁ. Dwie godziny.

Mogę powiedzieć,że najbardziej odpoczywamy, gdy nie ma nas w domu:) W ostatni weekend spędziliśmy na wystawie w Częstochowie, gdzie Lu wybiegała tytuł BOB i obiecuje solennie nie używać terminu "Lunka wybiegała BOBa". I dziękuję za "wykładnię" mojej kochanej Milence, która w kilku żołnierskich słowach wyjaśniła mi głupi uśmiech "nie psich" znajomych, którym mówię "że Lunka wybiegała BOBa";) To może nie rozwijajmy już tego tematu i przejdźmy do części fotograficznej. Lansiarskie zdjęcie z Lunką na tle tabliczek z tytułami sobie odpuszczę, za to po wystawie poszliśmy pospacerować, gdzie Lu niewątpliwie wybiegała...to może ja nie będę dalej brnąć...

ZDJĘCIA:

Więcej zdjęć z wystawy i nie tylko, do zobaczenia o tu (kliku-kliku)

O ECHU (ALE NIE TAKIM OD "ECHO" TYLKO TAKIM OD "ECH..."

2010-09-18T15:16:00.003+02:00

Ech... powiem tylko krótko że nie ma nas, bo ostatnio czego się nie tkniemy to się piepszy. Wojtek miał pojechać na klinikę jeździecką prowadzoną przez Kyrę Kyrklund, bilet kupiony, wszystko gotowe… i nie pojechał. Dziś mieliśmy być razem z psami na rewelacyjnych końskich zawodach i serii wykładów z zakresu jeździectwa naturalnego w Zbrosławicach i... i dupa za przeproszeniem! Jutro czeka nas (dla odmiany) psia wystawa klubowa… zastanawiam się tylko, co tym razem się stanie i nie dotrzemy… grrrr… idę sobie potupać nóżką obutą w gumofilca (w gumofilc?) i pozaciskać piąstki ze złości. A no i jeszcze zrobię się czerwona na uszkach i policzkach jak burak! Burak ćwikłowy! Tylko jeszcze nie zdecydowałam która odmiana. Zastanawiam się pomiędzy Czerwona Kula NEO a Wodan Beyo Zaden, ale ta druga raczej nie, bo napisali że jest mocno plenna, a ja z plennością, to raczej mam nie po drodze. Z resztą Czerwona Kula NEO brzmi lepiej, bo jest NEO, a teraz podobno dobrze jest być NEO.

Serdecznie pozdrawiam,

Czerwona Kula NEO ;)

O KAJTKU BURKU I INNYCH MĘŻCZYZNACH

2010-09-11T09:44:00.001+02:00

Rozmawiam ostatnio ze znajomą. Ona wie, że mam psy że kilka, no i tak od słowa do słowa, bo ona ma Kajtka Burka. Od niedawna. Kajtek Burek jest jej pierwszym Kajtkiem Burkiem więc wszystko mają „pierwszy raz”. No i z Kajtkiem Burkiem jest problem.

- Bo wiesz, Aga, Kajtek Burek jest kochany, po domu już nie sika, buty przestał obgryzać… ale mam z nim jeden kłopot z tym moim Kajtkiem Burkiem. I to straszny. On w ogóle, wcale, kompletnie, nie wraca gdy go wołam. Czasem sobie przyleci, ale generalnie to ma w nosie. Wraca kiedy chce. Wiesz, ja stoję wołam, biegnę za nim, ale on chociaż niewielki to przecież dużo szybszy i trudno go złapać…

-A uciekałaś mu kiedyś?

-Nie…

-No to spróbuj ty mu może uciekać, żeby on ciebie gonił a nie odwrotnie. Powinien za Tobą pobiec tak sobie myślę.

- No popatrz…- zamyśliła się koleżanka – To zupełnie jak z facetem!

A no właśnie. Zupełnie;)

A CO TAM U KONI? CZYLI HEUSCHMANN+KYRKLUND!

2010-09-09T10:44:00.002+02:00

Żeby nie było, że tylko psy i psy i psy to powiem, że Wojtek jest w trakcie przygotowywania notki zdjęciowej o tym, co tam słychać u tych państwa:

A ja tylko dodam, że dzięki uprzejmości Oli od Clio (jeszcze raz ogromne dzięki Olka:) ) , byłyśmy razem na seminarium prowadzonym przez dr Gerda Heuschmanna nt. "Anatomia konia decyduje o rodzaju treningu”. Było bardzo intensywnie i bardzo rozwojowo:) Wojtek natomiast już za chwil kilka wybiera się na zajęcia prowadzone przez Kyrę Kyrklund w ramach kliniki jeździeckiej!

DZIŚ BĘDZIE SAMOCHWALSTWO,ALE JAK TU SIĘ NIE CIESZYĆ: LUNA BEST IN SHOW PUPPY MIEJSCE 1:)

2010-09-06T16:14:00.002+02:00

No i znoooooooowu nie będzie o wakacjach:) Wakacyjna notka ze zdjęciami z wycieczki po Chorwacji jak ona długa i szeroka+wyspy, o tym jak prawie przywiozłam dwa koty, o plażach zupełnie dzikich, o spaniu pod gołym niebem i jedzeniu fig prosto z drzewa musi widać jeszcze poczekać:) Z drugiej strony, myślę, że miło będzie pisało się o takich ciepłych krajach z kubkiem herbaty malinowej i Lolkiem the kotem na kolanach gdy deszcz za oknem:)

A o czym dzisiaj w takim razie? Dzisiaj będzie na bieżąco i znowu psio:) Jak nic, trzeba zrobić wreszcie stronę hodowli żeby tam wrzucać psie sprawy:) Wczoraj na Międzynarodowej Wystawie w Krakowie Furia i Wojtek wybiegali trzeciego już Fusiowego CACIB'a, piąte CWC i kolejny tytuł Najpiękniejszej Suki w Rasie, a Luna...a Luna ostatnią wystawę w klasie szczeniąt zakończyła tytułem Best in Show Puppy na miejscu pierwszym:)! Straszne to samochwalstwo ale tak bardzo, bardzo się cieszymy! Lu fajnie się zaprezentowała jak na szczeniaczka (w przeciwieństwie do pańci-całe szczęście psa oceniali;) ) Skoro już tak się cieszymy to dlaczego się tym nie podzielić, szczególnie że Luna i ja uczymy się biegać w ringu razem (bo Furię wystawia Wojtek):)

A poniżej można zobaczyć, jak to wyglądało;) (dzię-ku-jeeeeeee-myyyyyyy za kamerowanie:) )

Graba znalazła jeszcze zdjęcie (dzięę-kuuuuuuuuu-jęęęęęęęęęęę:) ), bo my byliśmy bezaparatowi,więc dorzucam:)

FURIA CHAMPIONEM POLSKI!!! :)

2010-08-23T21:44:00.000+02:00

Nawet nie wiem, od czego mam zacząć po tych wakacjach! Może najlepiej zacząć od końca, bo właściwie ledwo wróciliśmy o domu, a już trzeba było jechać… na wystawę! Furii minęło pół roku od kiedy otrzymała pierwszy wniosek na Championa Polski i pierwsza wystawa po tym okresie na jakiej mogła championat kończyć to Nowy Targ. Zawsze miło jechać w te strony, bo to moje rodzinne. Wystawa była bardzo kameralna i ogromnie miła chociażby ze względu na przesympatycznego Wandala Cwanego Wilka którego na niej poznaliśmy i wesołego sędziego:). Furia prócz CWC zgarnęła też wszystko inne co mogła z tytułem Zwycięzcy Rasy włącznie! Pannie Championce woda sodowa uderzyła do głowy w trzy sekundy i po powrocie do domu zażądała spania na łóżku nie w nogach, a na poduszce! Luna z miejsca spuchła z zazdrości! Musiałam wytłumaczyć panienkom, że „czępioństwo” niczego w domowych relacjach nie zmienia i żadnych przywilejów z tego tytułu się nie otrzymuje (czyli poduszka nadal jest pańci, pańci i tylko pańci!) Bure „dziewczyny” jednak nie są przekonane. Tylko Żabka jest ponad to! Co tam jakieś championaty! Ona jest po prostu KRÓLOWĄ!

I może na koniec zdjęcie "czępiąki". Chciałam wybrać takie "czępioniaste", z ładnym ruchem, pies pełen gracji,wdzięku i dostojeństwa... ale jak się okazało, jaki rozumek takie dostojeństwo;) ekhem... nasza "czępiąka";)

WYJAZD NA WAKACJE!

2010-08-04T23:54:00.000+02:00

Czekam z niecierpliwością na towarzystwo w składzie: dwa parsony, jeden spaniel, jeden rottweiler oraz jeden mój ulubiony lenartowski rajdżnos (jeśli dobrze zapamiętałam);) no i oczywiście czekam na ludzi, których psy ze sobą przywiozą:) A my? A my od poniedziałku pakujemy walizki, bierzemy Lunię pod pachę i jedziemy na Chorwację, po drodze zahaczając o wilczakowy letni obóz szkoleniowy na Słowacji w Havranovie - niestety tylko przejazdem,przywitać się i pooglądać psy :)

Po całym dniu padam z nóg więc dziś króciutko. Powiem tylko, że po wakacjach będzie kilka nowinek :)

I TO JAKICH!:)

Lunia bardzo przeżywa, odlicza czas od wyjazdu i od kilku dni się pakuje:

"Czekaaaaaaaaaj!! Nie zamykaj walizki! Tą poduszkę jeszcze mi weź!"

O POBUDCE

2010-07-29T10:05:00.000+02:00

Generalnie pobudkę (pierwszą) mam w okolicy 4:30 bo „Jest gorąco, żądamy, żeby nas NTYCHMIAST wypuścić! W przeciwnym razie: zjemy Ci szpilki oraz nie zrobisz sobie rano kawy, bo odgryziemy kabel od młynka i na tym nasza fantazja na pewno nie poprzestanie!”. Wobec takich argumentów... Na wpół przytomna człapię do drzwi z kotłowaniną burego futra kłębiącego się u nóg bo: ”Mnie! Mnie wypuść pierwszą! Mnieeeeeeeeee!Nie jąąąąą! Mnieeeeeeeeeeeeee!”. Raz po raz wyławiam z burych kłębów, to mojego kapcia, to wczorajszą skarpetkę, to butelkę po nalewce (Proszę nie pytać. To długa historia - Luna lubi… Od maleńkości...), to książkę którą czytałam wieczorem, to książkę, której nie jestem w stanie rozpoznać bo jest w kawałkach (chociaż na tym polu tracę najmniej punktów- dziewczyny wiedzą, że za jedzenie książek „pańcia” morduje z zimną krwią i bez zastanowienia). Doczłapuję do drzwi, otwieram, wypuszczam, wracam do łóżka… płynnie mijam łóżko i idę do okna, bo na parapecie ”Miaaaaaaaaaaaaaał! Do cholery! Wpuść mnie! Sam byłem całą noc na polu! OTWIERAJ! Sam sobie nie otworzę!!” Lolek. Otwieram okno, obieram kierunek „łóżko”… które płynnie mijam bo: „Drzwi otwórz! Rany Boskie! Lolek przyszedł! Ja chcę do Lolka! Otwieraaaaaaaaaaj!”.Lunia. Otwieram posłusznie i zaczyna się klasyczna bójka „pies-kot”. Po pół godziny Lunka i Lolek padają bez ducha i proponują chwilowe zawieszenie borni. I jest spokój! No to może jednak pośpię. Ściągam z poduszki Żabę, która ZUPEŁNIE nie wie o co chodzi i w najgorszym wypadku „nie-słyszy” bądź „jest-ze-schroniska-tyle-się-wycierpiała-i-nie-można-jej-tak-traktować-i-będzie-chora-jak-pańcia-będzie-niedobra!” Twardym trza być! Nie ruszają mnie takie hipochondryczne argumenty! „Zejść!’ zarządzam. Żaba obrażona schodzi. Następnie: zdejmuję z poduszki Lunę, zdejmuję z poduszki Lolka, zdejmuję z poduszki Furię, zdejmuję z poduszki Żabę, zdejmuję z poduszki Lunę, zdejmuję z poduszki Lolka, zdejmuję z poduszki Żabę, zdejmuję z poduszki Furię, Żaba już czeka w kolejce, sprytnie blokuję ją nogą, szybko sama kładę się na poduszce, a obrażony zwierzyniec zasypia na podłodze. Na 5 sekund. „Wypuść mnie! SIKU!” zarządza Luna. Wstaję, człapię do drzwi, przy których dowiaduję się że „ŻARTOWAŁAM! Odechciało się!”. Wracam do łóżka… i wszystko jest jasne - podstęp: jedna mnie wywabi, druga zajmie poduszkę, a potem się podzielą. Ściągam z poduszki Furię, ściągam z poduszki Żabę, ściągam z poduszki Lolka… dziwne, w kolejce powinna być Furia ale nie ma...bo właśnie piszczy przy drzwiach!: „SIKU! OTWIERAĆ!”. Tym razem nie dam się tak załatwić: poduszkę biorę ze sobą. Otwieram. Wracam do łóżka. Prawie zasnęłam. PRAWIE.”No ale jak to? To gdzie jest Furia? To ona nie śpi z nami? No jak to nie śpi?!To ja też nie śpię! Ja chcę do Furii! Będziemy się bawić!” Lunia oczywiście. Wypuszczam. W ostatniej chwili udaje mi się przechwycić przemycanego na pole kapcia („Ale przecież nie pytałaś czym będziemy się bawić i NIGDY NIKT nie mówił, że kapciem nie wolno!” Nie, kurde, nikt! Wcale!). Koniec. Boże, wreszcie łóżko i.... łukiem mijam łóżko, bo szturm na drzwi, jedno okno, drugie okno, po kolei. „Pić nam daj!!” Wynoszę miskę z wodą i słyszę z za płotu: ”Nooooooooooo, to skoro już się obudziłaś, to my poprosimy śniadanko!”Konie. Daję jeść. Wracam do łóżka… żeby wyłączyć budzik!

No to nic. No to kawa. Gdzie ja ten młynek… Człapię do okna, włączam czajnik… opieram się o framugę i patrzę na sielski-wiejski poranek… na radosne, wyspane psy szalejące w promieniach słonka… Bawią się… aniołki moje kochane… MŁYNKIEM DO KAWY CHOLERA?!!!

Niniejsza notka dedykowana jest dziewczynom, które niedługo będą opiekowały się zwierzyńcem pod naszą nieobecność. Życzę im dużo SPOKOJU oraz, żeby wyspały się przed przyjazdem - szczególnie w obliczu przywiezienia ze sobą swoich czterech psów:). A ja wtedy będę razem z Lu sączyła drinka z plamką na plaży czy innym wybrzeżu HA-HA-HA (zaśmiała się szyderczo!);)!

O PSICH POMYSŁACH

2010-07-12T21:58:00.000+02:00

Furia - wylęgarnia pomysłów! Co jeden, to lepszy!

O SOKU Z KWIATÓW CZARNEGO BZU I NIEGOTOWANIU ORAZ NIEPIECZENIU

2010-07-09T18:02:00.002+02:00

Zdecydowanie jestem z kobiet niegotujących. tzn gotujących, gotujących, a przez ostatni czas z okazji diety gotujących prawie codziennie, ale moje „gotowanie” ogranicza się do „wrzuć do garnka, posól i poczekaj aż zabulgocze, smacznego i pamiętaj pozmywać bo Luna sięga mordą do zlewu”. Więc gotowaniem, to bym tego może szumnie nie nazywała. Zachęcona poczynaniami osób tysiąc razy zdolniejszych ode mnie w kuchennym temacie (czego im zazdroszczę jak jasna cholera) postanowiłam pół roku temu, że upiekę chałkę. Szybko przypomniałam sobie, dlaczego pierwszy raz ciasto drożdżowe robiłam w piątej klasie podstawówki i przyrzekłam sobie wtedy, że nigdy więcej. Wyszło coś, do czego musiałam w akcie desperacji poszukać pasującego przepisu w internecie , żeby jakoś sprzedać to koledze małżonkowi, że niby TAKIE MIAŁO WŁAŚNIE WYJŚĆ (No bo do cholery, jestem kobietą sukcesu czy nie?! Nie miało prawa się nie udać! Tego brakowało, żebym poległa pokonana przez jakieś jajka, piekarnik i drożdże instant!). No i okazało się, że gospodyni domowa wymyśliła już wszystko (najpierw było koło, a potem przepisy w internecie!) i tak znalazłam ślicznie brzmiącą włoską nazwę, którą jak dla mnie na nasz język ojczysty powinno tłumaczyć się jako „chałka zakalec trochę gumiasta, trochę twarda, mocno przesłodzona”. Ale, że Włosi widać w kuchni są bardziej syntetyczni, mają NA TO jeden wyraz, nawet już nie pamiętam jaki. Tak czy inaczej opchnęłam małżonkowi świństwo mojej piekarniczej produkcji jako coś tam o wdzięcznej nazwie kończącej się na „-lonni” albo inne „-delle”. Kolor się zgadzał, wielkość się zgadzała, składniki mniej więcej też, na smak może spuśćmy zasłonę milczenia. Wojtek musi mnie chyba jednak strasznie kochać, bo udawał że mu smakowało i nawet użył słowa „nowatorskie” ale tutaj nie wiem czy aby na pewno był to komplement… No to mamy jasność. Nie piekę ciast i nie gotuję. Robię natomiast nalewki wszelakie za które powinni mi przyznać Pokojową Nagrodę Nobla, bo już niejedni przy takiej butelce naszej produkcji się pogodzili;) ), robię też wraz z Wojtkiem wino z różnych dziwnych roślin (też o niespotykanych właściwościach, ale o tym może innym razem i po 22.00), serum prawdy w wersji płynnej (o właściwościach jak sama nazwa wskazuje) i… sok z kwiatów czarnego bzu (banalnie, na przeziębienie). I dziś będzie o tym ostatnim. Postanowiłam pokazać jedynie zdjęcia kwiatów, bo słoiczki z sokiem każdy może sobie wyobrazić: ćwierćlitrowy słoik, biała zakrętka, w środku zawartość w kolorze sików. Niniejszym smacznego:)

Taki koszyczek kwiatków udało się nam wydrzeć komarom, które nas prawie zeżarły.

O CIERPLIWOŚCI - FURIA MA ANIELSKĄ...

2010-07-05T21:29:00.002+02:00

O TYM, ŻE KOT NA KOLANACH UNIEMOŻLIWIA PISANIE :)(BO JEŚLI NIE WIADOMO CZYJA WINA, TO NA PEWNO WINA KOTA!:) )

2010-06-30T20:47:00.006+02:00

Trochę wróciliśmy:) Wiosna minęła nam wyjątkowo szybko... przy trzech psach, pięciu koniach i jednym kocie rozpychającym się na kolanach, trudno znaleźć czas na pisanie. Socjalizacja małej, szkolenia, wystawy...Czekam z niecierpliwością na urlop, bo może wtedy uda się nam nadrobić zaległości przynajmniej fotograficzne:) Dziś na początek tylko dwa zdjęcia, jak to mała Lu (już nie taka mała) zwiedza rzeźbę Igora Mitoraja na krakowskim rynku:)

i jeszcze z "pańcią" :)

Urosło nam "maleństwo", prawda? :)

MAŁA LU

2010-02-26T16:12:00.003+01:00

Powoli otrząsamy się z zimowego mrozu… i tak pierwsza i najważniejsza sprawa: mała Lu. LU mieszka z nami od początku LUtego, więc czas najwyższy wreszcie ją przedstawić:).

Lunka naprawdę ma na imię Clair De Lune Srdcerváč i przyjechała do nas prawie z Pragi . Śmiejemy się, że jest wilczakiem czesko słowackim dosłownie, bo jej mama jest Czeszką a tata jest Słowakiem. Już prawie nie pamiętaliśmy, jak to jest mieć szczeniaka w domu:) Powoli zapominam, jaki kolor mają podłogi w naszym mieszkaniu (częściowo też na skutek remontu, to prawda, ale nie powiem, żeby maleństwo się nie przyczyniło;) ), ran kłutych i ciętych na ludzkich rękach zliczyć nie sposób. Maluch jest wielkim miłośnikiem literatury. Ma szerokie zainteresowania – od fantastyki, po urbanistykę… ”Miasta Polski w Tysiącleciu” podobają się jej chyba najbardziej. Ma też zapędy edytorskie… kilkukrotnie zrobiła korektę mojego artykułu, moje notatki do doktoratu też bardzo się jej podobają - jak nic zostanie naukowcem. Lu sama także próbowała pisać. Jeszcze za bardzo nie wie, że chodzi o stukanie w klawiszki i póki co rozpoczęła przyjaźń z klawiaturą od napoczęcia kabla. Rozważała też ostatnio całkiem poważnie zawód kominiarza, bo podczas remontu włożyła głowę do nieczynnego wlotu komina, wygrzebując sadzę, roznosząc ją po całym domu. Nie wiem. Może zamiast urbanistyki zajmę się projektowaniem pościeli? Mam już fantastyczny wzór na śnieżnobiały komplet w czarne wilcze łapki:).

Jak mają się natomiast relacje Lu-Fu-Żabka-Lolek the Cat? Lu i Fu dogadały się ekspresowo, czyli Lu pokochała mordowanie Fu, a Fu pokochała mordowanie Lu. Dogadują się idealnie – mordobiciom i rzeziom nie ma końca, no ale… wilczaki okazują sobie uczucia w..DOSYĆ SPECYFICZNY SPOSÓB. Niestety, tak samo te uczucia okazują Żabie i Lolkowi. Lolek odpowiada po kociemu (delikatnie rzecz ujmując), a nawet i sam zaczepia, Żaba natomiast zdecydowanie wielką miłością pokochała swoją panią i nie odstępuje jej na krok ze wzrokiem „A może byśmy tą małą małpę oddali, co? I tą dużą od razu też? Wiesz jak będzie wtedy fajnie? Ty, ja i cała lodówka tylko dla nas!”

Z maluchem jeździmy, zwiedzamy, świat pokazujemy… zaliczyła już obecność na pierwszej wystawie, póki co, jako kompan Furii, ale dziki tłum dotykający, przytulający i tłamszący szczeniaczka nie robi wrażenia, a to najważniejsze:). Zobaczymy, jak będzie dalej z relacjami wilczo-miejsko-ludzkimi:). Jeśli już jesteśmy przy wystawie, to wstyd się nie pochwalić, że na międzynarodówce w Rzeszowie Fu została Najlepszą Suką w Rasie i dostała certyfikaty CWC i CACIBJ. Bardzo ładnie zaprezentowali się razem z Wojtkiem (co prawda Wojtek CACIB- a sobie nie wybiegał, ale obiecałam zrobić medal z ziemniakaJ ) . Zdjęć żadnych nie mamy - trudno jest fotografować ze szczeniakiem na rękach, ale mamy za to zdjęcia domowe:

Ciotka Furia uczy niszczycielstwa: " Dobra młoda. A teraz do domu i to samo z kapciami pana!"

I jeszcze zabawy... Furia:" Ale że co? Że do mnie mówisz? Ale ja jej przecież nic nie robię. Tak sobie trzymam tylko..."

... i to samo w drugą stronę...:)

ZIMA ODESZŁA!

2010-02-26T15:23:00.002+01:00

Zima ostatecznie od nas odeszła! Odeszła, ponieważ dzisiaj przyleciały pierwsze szpaki! NORMALNIE pewnie bym się nie zorientowała, gdyby nie to, że bladym świtem wyszłam w piżamie na pole wraz ze szczeniaczkiem, za wielką potrzebą. Nie, nie moją. Szczeniaczkową. Ja nie mam potrzeby wychodzenia na mróz ani rano, ani w środku nocy, ani w ogóle, za to szczeniaczek i owszem...Chociaż nie. Jeśli by się głębiej zastanowić, to raczej moja potrzeba: potrzeba nie wycierania siuśków szczeniaczkowych co rano :). No tak czy inaczej, radośnie dzisiaj rankiem szpaki przyniosły wiosnę oznajmiając ten radosny fakt głośnym świergotaniem! Co prawda kilka dni temu widziałam już skowronka, no ale jeden skowronek - tak jak i jaskółka - wiosny wiadomo co. Stado szpaków natomiast i owszem! Wszyscy ogromnie cieszymy się z takiej sytuacji, z wyjątkiem... Fu. Fu nie cieszy się wcale, ponieważ znowu będzie jej "ZA-CIEPŁO-PAŃCIA-ZRÓB-COŚ-Z-TYM!" . Tu z Fu bardzo się różnimy:mnie za ciepło nie jest nigdy. W razie czego, Fu już teraz na skutek wyższych temperatur oraz szczeniaczkowych ząbeczków pozbyła się futra i wygląda jak oskubek. A takim się było futrzastym wilkiem w ziemie, aż miło popatrzeć ...

NIESPODZIANKA:)

2010-02-08T19:36:00.005+01:00

Od soboty jest z nami nowy domownik:)Dziś tylko mała zapowiedź maluszka, a w najbliższym czasie, gdy trochę się ogarniemy to przedstawimy bardziej:). Póki co, tylko zdjęcie. Odmeldowuję się, bo w czasie pisania tych słów, mała zdążyła zmienić firanki...czwarty raz w dniu dzisiejszym:) Póki co, tylko zdejmuje, ale z czasem pewnie wieszać też się nauczy;)

Oto i ona:)

POŻEGNANIE BOLKA...

2010-01-15T18:42:00.003+01:00

Bolek patrzył na wszystkich zawsze trochę z góry.

Od kilku dni patrzy na nas z góry dosłownie...

KOLĘDNIK

2010-01-09T11:29:00.003+01:00

Furia w tym roku pierwszy raz z życiu spotkała kolędników. Kolędowanie tak ogromnie jej się spodobało, że postanowiła dołączyć do dzieci. Obiecaliśmy jej, że jeśli ładnie nauczy się śpiewać i nie będzie myliła tekstu, to w przyszłym roku pozwolimy jej chodzić z kolędnikami.Co więcej, jeśli będzie przez cały rok grzeczna, to zrobimy jej gwiazdkę ze sreberka po czekoladzie na czoło, papierowe skrzydła i może nawet pozwolimy zabrać ze sobą Cekina w roli Turonia! Fu wzięła sobie naszą obietnicę bardzo do swojego burego serduszka i ćwiczy teraz sumiennie co wieczór...z WIELKIM ZAANGAŻOWANIEM I NA CAŁE GARDŁO...

Koty NAGLE doszły do wniosku, że w zasadzie to lubią mróz. Zimowe wieczory są takie piękne, że Bolek i Lolek kompletnie nie odczuwają potrzeby grzania się w domu przy kaloryferze...

"GALEROWE" ZALEGŁOŚCI (BO JEŚLI ZDJĘCIA ŚWIĄTECZNE ZAMIEŚCIMY Z DWUMIESIĘCZNYM OPÓŹNIENIEM, TO JUŻ BĘDZIE WSTYD:) )

2010-01-02T15:33:00.007+01:00

A... i jeszcze nadrabiamy zaległości przedświąteczne:) W naszej "galerze fotograficznej" dwa nowe foldery:"Mikołaje, Mikołaje,Renifery,Renifery..." czyli kącik porad z cyklu "jak z konia zrobić Mikołaja/renifera na domowy użytek"

oraz kilka zdjęć z cyklu"zimowe z Furią zabawy" bo dawno wilka tu nie było:)

O TYM, CO SIĘ STAŁO Z MIKOŁAJEM...

2010-01-02T15:21:00.003+01:00

Plotka głosi, że nie do każdego przyszedł w tym roku Mikołaj. Jeśli Mikołaj nie przyszedł właśnie do Ciebie, to nie dlatego, że byłeś niegrzeczny! Mikołaj… po prostu poległ upolowany przez wilka. Przypadkiem byliśmy świadkami tego smutnego zdarzenia. Zamieszczamy tylko jedno zdjęcie… później była już tylko krwawa rzeź… Nie liczcie w przyszłym roku na prezenty.

WESOŁYCH ŚWIĄT! JUŻ JUTRO WIGILIA!:)

2009-12-23T10:47:00.002+01:00

LIST DO MIKOŁAJA

2009-12-15T20:44:00.006+01:00

Kochany panie Mikołaju!

Właściwie to nie wiem, co chciałabym, żebyś mi przyniósł na święta, bo ja – jak wiesz - jestem KOMPLETNIE niewymagająca! W ogóle to jesteś cham! Jesteś cham, bo zawęziłeś mi pole poszukiwań, bo skoro prezent ma być tak mały, żeby zmieścił się w Twoim worku, to ani słonia nie dostanę, ani hipopotama, A-TAK-BARDZO-CHCIAŁAM! Serce mi mówi, że chciałabym dostać małą freteczkę, albo małego szczeniaczka wilczaka. Fretkę w kolorze karmelowym, a wilczaka takiego, żeby jego tatą był boski Eligo, bo ja Eligo kocham od zawsze - jak nie wiesz, który to Eligo, to ja Ci podeślę link. Tylko daj znać, jak nie wiesz! Tak więc serce mi mówi, że chcę karmelową fretkę i wilczaka, ale rozum mi mówi, że fretkę bardziej ode mnie to chcieliby dostać Bolek i Lolek ALE IM FRETKI NIE DAWAJ, BO ONI SIĘ NIE BĘDĄ UMIELI Z NIĄ BAWIĆ I JĄ NIECHCĄCY UDUSZĄ, A JA ZA JEJ ŚMIERĆ NIE MAM ZAMIARU BRAĆ ODPOWIEDZIALNOŚCI, JASNE?! Szczeniaczka natomiast najbardziej chciałaby Furia (co oznajmiła nam radośnie mając cieczkę przez ostatnie tygodnie) ALE nawet o tym nie myśl! Eligo to jej brat, a my, na Boga, nie popieramy takich układów! Mikołaju! Apeluję do Ciebie!

Z rzeczy przyziemnych chciałabym może Angel’a tego co zawsze, bo to jest jednak mój zapach panie Mikołaju i zawsze gdy mam jakiś nowy, to mi trochę brakuje, żeby mieć na zmianę Angel’a. Zapach jest dla mnie, panie Mikołaju jak bielizna-dobrze jest czasem zmienić, czego i Tobie życzę na święta. Jeśli jesteśmy już przy temacie pachnideł, to bardzo bym chciała, żebyś wytłumaczył mojemu mężowi, że nie mówi się „ta perfuma” i to nie jest prośba z mojej strony lecz reklamacja! W końcu przyniosłeś mi Wojtka kilka lat temu na 6-go grudnia, nie!?!
NATOMIAST: gdyby inne Mikołaje pytały o prezent dla mnie, to proszę im powiedzieć, że chciałabym używanego w miękkiej oprawie Władcę Pierścieni. I proszę mi nie mówić, że czytałam go już pięćset razy i znam na pamięć, BO ZAWSZE CZYTAŁAM POŻYCZANEGO, a Ola od której pożyczałam przeprowadziła się do Warszawy (i wcale nie dlatego, że od niej pożyczałam książki!) I MAM TERAZ DALEKO, ŻEBY POŻYCZYĆ! Ale TO jak by te inne Mikołaje po prostu miały problem ze znalezieniem czegoś dla mnie. Jak mają Mikołaje swój pomysł, to bardzo, bardzo się cieszę!
Poza tym, nie chcę nic, bo ja przecież generalnie nie mam nigdy żadnych wymagań, tylko pamiętaj, że jak będziesz tego wilczaka wsadzał do worka TO MU ZRÓB DZIURKĘ, ŻEBY MIAŁ JAK ODDYCHAĆ, BO JA NIE CHCĘ ZDECHŁEGO!!! I pamiętaj Mikołaju, że wilczak jest jak małe dziecko, to i potrzebuje zabawek! Posłanka mu nie kupuj, bo będzie spał ze mną w łóżku.

Tylko jeszcze nie wiem, jak to powiem mężowi.

W ogóle to bardzo Cię kocham panie Mikołaju, tylko nie mów Wojtkowi bo będzie zazdrosny! Ale naprawdę BARDZO Cię kocham! I WCALE nie za prezenty!

Acha, jesteś wspaniały!

Agusia

PS o tym, ze byłam grzeczna nie piszę, bo ZAWSZE JESTEM! (To tak, na wszelki wypadek, jakby Ci Wojtek powiedział inaczej np.)

PS Furia i Żabeczka nie umieją jeszcze pisać, ale widziałam, jak rysowały listy. Nie dawaj Furusi tej armaty! Moździerza też nie! Żabie nie dawaj granatów! RANY BOSKIE!

PS. Acha, i pamiętaj! ELIGO! Tatusiem szczeniaczka ma być E-L-I-G-O! Żebyś się nie pomylił! Ale naprawdę żebyś się nie pomylił, bo to jest test: jak za X lat dorosnę, mam zamiar poprosić Cię o małe dziecko -POMYŚL TYLKO CO BĘDZIE, JEŚLI SIĘ WTEDY POMYLISZ!!!

O TYM, ŻE NIE PAMIĘTA WÓŁ...I O ZMIENNOKSZTAŁTNYCH:)

2009-11-23T21:49:00.003+01:00

Ani ja ani Wojtek nie piszemy tu o naszej pracy, no ale w związku z tym że ostatnie trzy tygodnie przeleżałam plackiem chora w domu i zdążyłam się za pracą stęsknić, to będzie wyjątek:

Siedzę na zajęciach, dookoła wlepione we mnie „dziecięce” oczęta. Tłumaczę na kiedy, co i jak mają zrobić.

- Bla, bla, bla...ple,ple,ple… a te rysunki proszę oddać w formacie 50x30 cm. –większość kiwa głowami, lecz cześć „dziecięcych” oczu nadal patrzy w sposób niepozostawiający wątpliwości… nie wszystko jest dla nich jasne…

- Proszę pani… - wyrywa się blond włosa istotka – a 30 na 50 cm czyli prostokąt?- oniemiałam, zdusiłam śmiech, w końcu jest tam gdzieś we mnie Profesjonalny Pedagog podobno też trochę, nie? Fachowo trzeba się zachowywać! Śmiać się nie wolno! Nie ma głupich pytań ponoć!

-Tak, 50x30 to prostokąt proszę pani. –odparłam uprzejmie. Większość główek pokiwało ze zrozumieniem, a Mały Profesjonalny Pedagog, który podczas zajęć siedzi mi na ramieniu i podpowiada jak mam zachowywać się wobec „dzieci” aż zaklaskał z uciechy... Wtem pacholę jedno otwiera swych ust korale:

- Aaa proszę pani….. prostokąt w jakim sensie? – Zatkało mnie zupełnie. Spojrzałam we wlepione we mnie błękitne, zupełnie poważne oczęta.

- W różowym, proszę pana. NO NORMALNIE W RÓZOWYM! Albo nie! Może w zielonym?! Niech będzie w zielonym proszę pana! Tak, w zielonym sensie!– nie wytrzymałam. (Szlag trafił Profesjonalnego Pedagoga, który zeskoczył mi szybko z ramienia, powiedział, że w takim razie, to on dziękuje, a potem splunął, zaklął i poszedł się upić.)

-Achaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa… - usłyszałam - ku memu bezbrzeżnemu zdziwieniu - pełen zrozumienia cichy pomruk… Przytaknęli wszyscy zgodnie i zanotowali coś w zeszycikach. Zgłupiałam zupełnie. Do tej pory zastanawiam się, CO oni sobie tam zrozumieli...

A poza tym to u nas nic. Ja zdecydowanie nadal jestem ZMIENNOKSZTAŁTNA. Moja zmiennokształtność przejawia się głównie w okolicy bioder i oczywiście na plus. Podejrzewam, że duże ilości jabłek w cieście mają z tym coś wspólnego… (Nie, ciociu, nadal nie nauczyłam się gotować. Tak, wiem, że jestem po ślubie i by wypadało, ale nadal nie umiem i nie mam czasu. Tak, dalej umiem zrobić tylko jabłka w cieście i to tylko dlatego, że mam je zapisane w genotypie, w linii prostej po babci tak samo jak to, że potrafię umalować sobie rzęsy obydwoma rękami. Tak, pisać też potrafię obydwoma.) Ale wracając do zmiennokształtności… Niby nie ma w tym nic złego, bo wszystkie fantastyczne książki mówią, że Zmiennokształtni, to istoty wyjątkowe i rzadko spotykane. Czyli że co? Czyli że chroniona! Czyli że dostaniemy na mnie dotacje unijne! Jeśli byłby wymóg, że gatunek musi być zagrożony, to na dobrą sprawę, też mogę poczuć się zagrożona! Zawsze! Na zawołanie! Rozmnażam się jak widać też raczej słabawo, a jeśli posiedzę tak ze dwie noce nad doktoratem zamiast spać, to naprawdę WYGLĄDAM JAK BYM BYŁA NA WYMARCIU! Czyli spełniam chyba wszystkie warunki! Nie?Unio?Halo!?No nie!?

CLIO I CEKIN

2009-11-02T18:40:00.010+01:00

No i mąż się wziął i zamieścił.
Zdjęcia z Clio można znaleść tutaj (klik na zdjęcie):

A Cekina tutaj:

Więcej zdjęć w naszej galerii: http://picasaweb.google.pl/agaiwojtek

O TYM CO BĘDZIE,JEŚLI KOLEGA MAŁŻONEK SIĘ WEŹMIE:)

2009-10-20T00:11:00.002+02:00

A żeby nie było że utonęliśmy w jesiennym błocie, to powiem tylko, że w przygotowaniu Wojtka fotorelacja z zabaw z szanownym rodzeństwem: czyli Clio i Cekinem:)

O OKNIE NA ŚWIAT...

2009-09-28T09:44:00.003+02:00

Wojtek w dbałości o moje zdrowie wyrzucił mi z „pseudopracowni” (co to sobie w niej trzymam komputer i książeczki) okno. Nie, nie żebym jakoś szczególnie dopominała się o to…. ale dobry maż rozumie potrzeby żony!

Trochę się mu nie dziwię że okno wyrzucił, bo miało ono jako żywo pewien feler (w postaci dziury wielkości pięści przez którą robactwo oraz drobne zwierzęta wpełzały w co chłodniejsze dni do domu, tuląc się z lubością do ciepłej obudowy komputera i łasząc do moich stóp). Mąż najpierw okno wyrzucił, a potem zamurował to co po nim zostało bo „będziesz miała cieplej kochanie i się nie rozchorujesz” . No i mam cieplej. I ciemniej. Ciemniej o jakieś 100%. ..bo „pseudopracownia” była wyposażona w jedno tylko okno.

Kolega był na stypendium w Finlandii i opowiadał, że tamtejsze kobiety siedząc np. w kuchni nagle zaczynają płakać. Bez powodu. Wszystkie. Zbiorowo. Równocześnie. Zapytane o przyczynę odpowiadają „...bo tak jakoś nam się smutno zrobiło nagle i niespodziewanie, nie wiemy dlaczego...”. Podobno amerykańscy naukowcy udowodnili (bo amerykańscy naukowcy udowadniają już wszędzie i wszystko), że to podobno od braku naturalnego swiatła. No nie wiem. Jeśli nagle poczuję wszechogarniający bezsens i już niczego nie będzie mi się chciało, to proszę mi na powrót wybić dziurę w ścianie. Już wolę zimno i drobne zwierzęta.

O CZOSNKU NA WAMPIRY…

2009-09-26T23:16:00.002+02:00

O wampirach będzie następnym razem, dzisiaj tylko o tym, jaki fajny można sobie wyhodować na wampiry czosnek! U mnie już w postaci zgrabnego warkoczyka wisi w kuchni, a taki był śliczny,zielony w czerwcu:

O JESIENI...

2009-09-22T09:22:00.005+02:00

Powoli robi nam się jesień. Trochę już zziębnięty, pachnący gruszkami poranny sad… pastwiskowe zielone dolinki, ozłocone promykami porannego słonka pagórki w butach z mlecznobiałej mgły... a w tej mgle tętent kopyt… To rankiem gdy z kubkiem pachnącej kawy jedziemy do pracy, a później?

Wracamy do domu, witają nas konie galopujące gdzieś za babim latem ze złotym, popołudniowym słońcem w grzywie…

A o zmroku zaczynają fruwać gacki i słychać jeszcze świerszcze… „Konie! Chodźcie! Kolacja!” wołamy. Znów równy rytm kopyt, radosny galop i parskanie. Wieczorny zapach winogron przy stajni, bo nasza mała stajenka cała utopiona w żółtozielonych winogronowych kiściach… Później pieczone ziemniaki, psy grzejące się przy ognisku i wilczakowe złote od ognia oczy, a w nich jesienne , diabelskie płomyki… snujący się po łące dym z owocowego drzewa… koty mruczące z zadowolenia, bo cegły wędzarni takie ciepłe… Wędzarnia jak najbardziej w użyciu - czas najwyższy przygotować wigilijny susz na kompot… Taka jest nasza jesień. Czekamy jeszcze na kolorowe pola chryzantem dookoła i bażanty, które na zimę pewnie znów sprowadzą się do naszego sadu… ale to dopiero za kilka miesięcy. A dziś? A dziś suszymy zioła np. o tak:

5.30...

2009-09-10T10:21:00.002+02:00

O WYPADKU...

2009-08-29T16:04:00.001+02:00

Jest chwila by napisać… tyle wakacyjnych relacji kluje się w głowie, tyle zdjęć, tyle fajnych historii… które będą musiały poczekać, bo dobry nastrój odpłynął… Fiala ma złamaną kość w nodze. Wypadek. Ot, „na prostej drodze”. Nikt się nie spodziewał. Poprostu.

W tej chwili Milenka z Wojtkiem i Błażejem wiozą ją na operację do Wrocławia…

Trzymajcie mocno kciuki…

O PRZYJEŻDZIE ATOSA VEL. RUDIEGO

2009-08-20T18:13:00.006+02:00

No i ostatni nasz letnik, to Atos vel. Rudi! Rudi spędzał u nas wakacje już w tamtym roku, więc przyjechał jak na stare śmieci „przypakować” tu i tam na górkach! Szczęśliwie w dzień przybycia pogoda dopisała i tym razem nikt nie musiał brnąć z przyczepką przez błoto ani nawracać na podwórku sąsiada, gdy pomylił drogę…;)Czyli w skrócie: podróż - zupełna nuda;)Na pastwisku też nuda. Liczyliśmy na dzikie galopy, a tu niespodzianka!

Najpierw było zapoznanie przez płot pod czujnym okiem Furii:

Biegi wzdłuż ogrodzenia. No, umówmy się, że nowy kolega to atrakcja, więc przynajmniej przez kilka minut, do zdjęcia, wypadało się poruszać…

PRAWIE wszyscy pozują!

A potem było zapoznanie bez płotu. Tym razem zrezygnowaliśmy z wysyłania do „nowego” konia Cekina jako reprezentacji, bo było bardzo spokojnie. Na pastwisku oczywiście chłopaki od razu przywitali się, jak kumple z wojska!

Zapoznanie Rudiego z Clio i Żagłówką wzbudziło większe emocje w stadzie…

Fiala udaje źrebaczka już chyba tylko przed Rudim ;)

Trochę wszyscy razem pobiegali…

..a potem Rudi zdecydowanie poszedł za głosem serca i oddał się swojej wielkiej, pierwszej i jedynej miłości: jedzeniu trawy. Reszta zrobiła to samo…

Trzeba przyznać, że ośmiokonne stado wygląda świetnie:):)

O TYM, ŻE MY TU SOBIE GADU GADU...

2009-08-12T09:03:00.003+02:00

Było gorące sierpniowe południe. Agnieszki makijaż kapiąc obficie na buty spłynął jakieś pół godziny temu, co - w ciągu ostatnich dni – i tak było całkiem niezłym wynikiem. W ubiegłym tygodniu Pan Pogodynka w radio powiedział, że są „dog days”. Agnieszce ogromnie spodobała się ta zupełnie nic nie mówiąca nazwa i od tej pory używała jej regularnie. Kilka dni temu sprawdziła co ona oznacza. Nie wniosło to do jej życia szczególnie wiele, gdyż słownik wypluł słówko „kanikuła”. Kanikuła także nie kojarzyła się dokładnie z niczym, wiec też używała jej przy każdej nadarzającej się okazji. Kiedyś sprawdzi w słowniku co to kanikuła. Sprawdzi. Pewnie za jednym zamachem, szukając „mobbingu”, „tudzież”, „obligatoryjny” i jej ulubionego „konfabulując”, którego używa równie namiętnie jak niektórzy k…. . Z konfabulującą kanikułą na ustach, Aga podążała na spotkanie.

W tym czasie Milenka weszła z nagrzanej słońcem ulicy do baru, o wiele mówiącej nazwie Gadu-Gadu. Wybrała użytkownika, wpisała hasło, następnie zaświeciła żółte słoneczko. Dzień jak co dzień. Z baru przyniosła sobie kawę i rozejrzała się dookoła. W dosyć zadymionym i ciemnym ale chłodnym wnętrzu, przy nie pierwszej czystości stolikach siedziało kilka osób. Ci najbliżej baru niezdarnie mrugali będąc raz po raz a to widoczni, a to niewidoczni, a to za chmurką, a to bez chmurki. Przy barze kilku znajomych resetowało się co chwilę - zapewne dopadł ich wirus… Inni z przesiąkniętym nienawiścią opisem dotyczącym swojej pracy, udawali że pracują. Pozostali sącząc co-kto-ma-a-najczęściej-kawę ustawiali sobie opisy w coraz to bardziej egzotycznych i niezrozumiałych dla pozostałych użytkowników baru językach… często dla siebie zapewne też. Pod ścianą rozsiadła się grupa zawzięcie cytujących angielskie fragmenty piosenek, przeważnie o nieszczęśliwej miłości albo braku sensu życia. Ci ostatni często tworzyli grupki wzajemnego wsparcia pojąc się własnym nieszczęściem jak dzieci ciepłą i odgazowaną colą. I Milenka i Aga uwielbiały ciepłą i odgazowaną colę. Różnica była tylko taka, że Aga wyrażała to w opisach, a Milenka jeszcze nie. Kilka stoliczków dalej siedzieli cytatowcy filozoficzni. Cytatowcy filozoficzni cytowali wielkie cytaty, wielkich osób o których wiedzieli mało, a w zasadzie nic prócz tego, że w razie potrzeby można pewnie znaleźć ich w Wikipedii. Chyba można. Nie wiedzą, bo nie sprawdzali.

Mileńka sączyła kawę, drzwi drgnęły. Do środka weszła Aga. Starła z twarzy resztki makijażu w wersji płynnej, zaopatrzyła się w napój z dużą ilością kofeiny, podała użytkownika i hasło, ustawiła zwodniczy status (a może to był statut?), że jakoby jej nie było, dorzuciła angielski cytat którego nie rozumiała, ale właściwie język był tu bez znaczenia, bo cytatów z polskich pop piosenek nie rozumiała równie często i to już od dawna. Rozejrzała się dookoła szukając Milenki…jej uwagę przykuła grupka osób w piżamach…w piżmach?!? O dwunastej?! A…taaaak… to rodzina z USA, u nich jest dopiero wczesny ranek…

Dziewczyny odnalazły się wysyłając sobie milion uśmiechów.

-Milenka, bo mam sprawę do Ciebie. – zastukała dźwięcznie Aga

-No? – odstukała Milenka

- Mogę zrobić na blogu przekierowanie do Waszej blogowej relacji z przyjazdu Falbi i Fiali do nas? Bardzo mi się podoba Twoja o tym notka, ja nie wymyślę nic równie fajnego na ten temat…Mogęęęęęęęę?

- Jasne, proszę. – odparła Milenka z – jak zawsze – uśmiechem.

I tak: czytacze drodzy! Uprzejmie donosimy, że Fiala i Falbi przyjechały do naszego końskiego SPA;) Od kilku tygodni biegają sobie po górkach i wakacjują w ośmiokonnym stadzie:). Relacja z przyjazdu, przywitania z końmi znanymi i zapoznania z nieznanymi na blogu Naturalnej Stajni Falbana, czyli o tu:

relacja Milenki na i-haha.blog.onet.pl(klik)

Milenko, dziękujemy:)

A zostaje nam jeszcze jedna notka przyjazdowa:) Kto zgadnie jaki to konik?

PRZYJAZD CLIO I ŻEGLUGI CZYLI KOCHAJMY SIĘ JAK BRACIA! :)

2009-08-02T19:08:00.010+02:00

Ma Ola rację komentując, że nowych gości u nas od metra a wiadomości blogowych na ten temat nic a nic… no to nadrabiamy:)

Każdy z naszych bliższych i dalszych znajomych zna barwną opowieść o tym, jak to z dnia na dzień staliśmy się właścicielami sześciu koni (oraz o tym, jak 6 koni było już w przyczepie i nagle okazało się, że nie mamy dla nich stajni). Z tej szóstki na drodze kolejnych przypadków losu z nami pozostała trójka: Czenna, Cekin i Iluzja. Trzy inne zwierzaki natomiast powędrowały w świat! A świat… no jak to świat… jest mały! A w dobie internetu jeszcze mniejszy! I tak, zupełnym przypadkiem (życiem rządzi przypadek i co do tego nie mamy już żadnych wątpliwości od dawna) w internecie Wojtek spotkał Olę… która jest właścicielką Clio, półsiostry naszego Cekina, tej samej kochanej i uroczej, rudozłotej Clio, która była kiedyś nasza i którą znamy od maleńkości! Od słowa do słowa, od słowa do słowa… i okazało się, że Clio przyjedzie do nas na wakacje:) Ola jest świetnym westowcem, żywo zainteresowana naturalem, więc od razu znaleźliśmy wspólny język końsko ludzki:) Dla nas zabawa z Clio to kolejna fascynująca przygoda i mamy nadzieję, że dla Clio, prawopółkulowego introwertyka, też:) Rudzielec, to typowa delikatna księżniczka, intensywnie reagująca na otoczenie, trochę za uszami ma, jak każda kobieta, trochę wystraszona, też jak każda kobieta, ale ogromnie przyjazna (TAKŻE jak każda kobieta rzecz jasna)! Clio ma pięć lat, wsiadano na nią zaledwie kilka razy, więc dla Wojtka było to kolejne wyzwanie – wiedzieliśmy, że czeka nas dużo zabaw i z ziemi i z siodła:) Dodatkowo Złotoruda na sam widok przyczepy zareagowała nam żwawym galopem, nozdrzami jak u araba i całym wachlarzem niechęci w każdej odmianie podkręcając przy okazji całe stadko:) Po drodze okazało się, że stawanie dęba i odsadzanie się jest odpowiedzią na wiele rzeczy… Oj, były emocje:) Ale o tym, jak jest teraz, może przy innej okazji…:)

Clio, żeby samej się jej nie nudziło, przyjechała do nas z koleżanką Żeglugą, potocznie zwaną Żaglówką. Żaglówka to dwuletnia ślązaczka z książańskiej stadniny o niesamowicie pozytywnym nastawieniu do świata! Ha! Z resztą jaki pan taki kram, bo Ola i Marcin są tacy sami:) Luz to jej drugie imię! Problemy? Co to jest? Wszystko jest ciekawe! Generalnie zawsze nie ma się czego bać!

Dziewczyny przyjechały do nas szczęśliwie, chociaż Clio powiedziała Oli co myśli o jeździe przyczepką. A w nowym-starym stadzie? Trochę kwików, trochę pisków i na drugi dzień już wszyscy kopytni paśli się zgodnie razem (chociaż słowo „zgodnie” Clio i Cekin interpretują inaczej niż reszta stada). Ciekawe, czy po tylu latach rozłąki Clio poznała Iluzję, Czennę i brata Cekina… poznała nie poznała… ale do tej pory z Cekinem ma TYPOWO braterski układ… czyli piorą się przy każdej nadarzającej się okazji! Jak brat z siostrą!

A z resztą, co ja będę opowiadać…:) relacja zdjęciowa:

Konie słyszały, że mają przyjechać goście. Szykowały się już od kilku dni! W dzień przyjazdu, cała trójka wypatrywała Clio i Żeglugi od wczesnego ranka…

… tu wypatrywanie parami ( Iluzja poszła upudrować nos)

No i przyjechały! Nowe dziewczyny wpadły na wydzielony padok…

… i biegiem się witać!

Najpierw przez ogrodzenie…

Buzi z siostrą…

…i amory z Żaglówką!

Cekin zawsze wysyłany jest jako delegacja powitalna, no bo to taki bezkonfliktowy chłopiec...

Clio sugeruje bratu, że bardzo go kocha…

Clio WYRAŹNIE mówi bratu, że bardzo go kocha! Cekin jest trochę zaskoczony taką wylewnością uczuć…

…ale uprzejmie odpowiada, że kocha Clio równie mocno!

KOCHAJMY SIĘ!

Wg zasady „Jeśli możesz komuś powiedzieć, że go kochasz, uczyń to od razu” Clio i Cekin nieustannie zapewniają się wzajemnie o swej wielkiej bratersko-siostrzanej miłości!

Przy każdej okazji!

I na koniec, całe stadko:

A na koniec zupełny powiem, że do stada wakacyjnego dołączyły jeszcze trzy konie czekają nas więc jeszcze dwie notki przyjazdowe:)

"NOWE" DZIEWCZYNY JUŻ SĄ!

2009-06-21T20:31:00.004+02:00

Dziewczyny szczęśliwie przyjechały! Były pierwsze zapoznania z nowo poznanymi i odnawianie „relacji” z "dawnym" stadem z przed wieeeeeeeeeeelu lat:) Oj, działo się! Relacja zdjęciowo-słowna jak trochę odetchniemy...a teraz jedno zdjęcie na zachętę!;)

O TYM, JAK SUPERLOLEK ZOSTAŁ SUPERMODELEM...

2009-06-16T21:33:00.005+02:00

Konie, psy, konie, psy, kursy, wystawy krajowe, kursy kopytowe, wystawy międzynarodowe, kursy PNH-owe… A CO Z KOTAMI? Otóż KOTY proszę państwa, odkrywają swoje talenty! Taki Lolek np. robi ostatnio zawrotną międzynarodową karierę jako model! Na początek sesja w Żydowie, ale podpisaliśmy już kontrakty i w przyszły weekend Paryż, za dwa tygodnie Mediolan, a potem to już tylko Nowy York! Lolek nie lubi półśrodków i zamienników (jak polować na ptaki to na jastrzębie, jak bić się z psem, to z dobermanem, jak zwinąć coś ze stołu, to od razu dwukilową szynkę, jak przynieść mysz, to najlepiej szczura i prosto Adze na poduszkę – nie pytajcie, co czułam… nieopisane wrażenia…)… nie ma zamienników, więc jak pozować, to z nagą i piekną modelką! Lolek podobno wczuł się w rolę ogromnie! Jak zrelacjonował Jacek, kot-model pozował chętnie i często według własnego pomysłu, a wyproszony z czasem z kadru, odmówił odejścia! Teraz Lolek myśli już tylko o przeniesieniu się na stale do Paryża i planuje regularnie przytulać się do nagich, pięknych i młodych kobiet. Ech… męskie fantazje…

- Paryż, Paryż, jasne… – pomrukuje mi tu na kolanach – wy, kobiety ZAWSZE tak obiecujecie, a potem i tak skończy się na łapaniu myszy w szopie jako jedynej atrakcji…

Ale żeby nie być gołosłownym...Lolek pozował:

Fotografia i obróbka: Jacek Taran/ Fotopracownia.com

Modelka: Klaudia, Model: Lolek

Makijaż: Sylwia Borek

A poniżej jeszcze dwa zdjęcia z tej samej sesji robionej przez Jacka u nas – tym razem w szklarni:

Fot.: Jacek Taran/ Fotopracownia.com

Obróbka: Aga Cynarska - Taran/ Fotopracownia.com

Makijaż: Sylwia Borek

Modelka: Klaudia

A o tym, jak to się wszystko stało, że zdjęcia, że naga kobieta w perłach na hamaku i jeszcze o tym, że gumo filce to jedyne obuwie pasujące do sukni ślubnej i czy pannie młodej do twarzy z widłami (czyli powrót do przeszłości) następnym razem…:)

CZEKAMY NA PIERWSZYCH WAKACYJNYCH GOŚCI!

2009-06-15T10:10:00.005+02:00

Na polach piękne lato, kwitną maki, chabry, siano pachnie odurzająco, trawa faluje na pastwisku... a w zagrodzie WIELKIE PRZYGOTOWANIA! Już w najbliższy weekend, przyjadą do nas dwie klaczki - nie możemy się doczekać!:) A kto to taki? To na razie SŁODKA TAJEMNICA. Oj, będzie wielka niespodzianka! WIELKA szczególnie dla tych, którzy znają nas od naszych końskich początków! Podpowiem tylko, że jedna z przyjeżdżających "dziewczyn", była kiedyś z nami mocno związana;)
Ale to nie koniec wakacyjnych gości! Wszystko wskazuje na to, że w lecie będzie radośnie biegać po pastwisku 8 koni!
Szczegóły na bieżąco!
Wracamy w wir przygotowań!

DLA PORZĄDNOŚCI - RELACJA Z KURSU :)

2009-05-20T19:23:00.003+02:00

Tak jak Wojtek napisał, zajęć mamy tyle, że nie wiemy w co włożyć nasze szanowne łapy… i na końcu wkładamy je do internetu… to też na blogu naszym pustki i do niedawna jeszcze hulał zimowy wiatr… Obiecujemy poprawę i postaramy się wiosennie nadrobić:) Konie z początkiem wiosny zrezygnowały ze stajni i przeniosły się do wiat. Do stajni natomiast - no w końcu jest wolna, to dlaczego nie skorzystać - wprowadziły się gromadnie kopciuszki i jaskółki! Wiosna pod ptasim względem to chyba najfajniejsza pora roku, bo cały sad śpiewa, piszczy, poćwierkuje …. Wczesnym rankiem, razem z zapachem bzów budzi nas ptasi gwar…. Tyle słychać u naszego szeroko pojętego zwierzyńca, a c o my porabiamy? Kursujemy! Najpierw Wojtek wybrał się na kurs naturalnego strugania kopyt, a potem w trzyosobowym składzie pojechaliśmy na kursy L1 i L2/3/4 PNH do Celbanta (Celbantu? Jak to się odmienia?) :) Dlaczego w trzyosobowym? Aaa… no bo jedni na kurs koński zabierają konia, a inni… wilczaka:) Furia jest zwierzakiem mocno zdystansowanym do ludzi, więc od maleńkości ciągamy ją ze sobą wszędzie gdzie tylko można… no i tym razem zaciągnęliśmy ją na kurs PNH:) Oj miała dziewczyna przeprawę:) Dziękujemy kursowiczom za zwracanie na Fu uwagi, za głaskanie, drapanie za uchem, za zainteresowanie - bo to dla młodej dodatkowy socjal:) Największe pokłony i podziękowania dla Ani Asumptowej, która prócz tego, że jest naturalsem końskim, to jest także naturalsem psim o ogromnej wiedzy i super podejściu! Aniu, ogromnie, ogromnie dziękujemy za pomoc:)!

Oberwę od Wojtka, jeśli nie napiszę, jak było od końskiej strony: było super! Ogromnie inspirująco, Berni jak zawsze i konkretny i zabawny. Byliśmy na dwu kursach. Na L1 można było fajnie poprzyglądać się, jakie zmiany zachodzą w koniach… a przede wszystkim w ich właścicielach:) Jak pary Koń-Ludź zaczynają na siebie inaczej patrzeć, jak zmieniają się ich relacje… jak zaskoczone są konie: „Jak to?! To Ty mówisz po końsku?!?” i jak zaskoczony jest człowiek, gdy nagle koń robi to, robi tamto, a przestaje robić coś, co było zawsze problemem… Niesamowite, jak w ciągu kilku dni, potrafi nawiązać się więź… bardzo życzymy kursantom jedynkowym, by ta wieź ciągle się pogłębiała:).

…A potem było L2/3/4. Niesamowicie inspirujące, niesamowicie pouczające i niesamowicie niesamowite! Dowiedzieliśmy się rzeczy nowych, uświadomiliśmy sobie oczywiste oczywistości które oczywiste nie były:) Mamy też nową inspirację do zabaw, nowe pomysły, podpatrzyliśmy jak reagować w różnych sytuacjach… Szczególnie podobało nam się, gdy każdy wykonywał to samo zadanie a potem kursanci mówili co było dobrze, a nad czym należy popracować… Niby ta sama zabawa… ale każdy koń inny, każda para na innym poziomie, inne ma superdopracowane elementy i inne problemy … a wszystko to opatrzone komentarzem i wskazówkami Berniego:) Dla nas- szczęśliwych właścicieli trójki koni z których każdy jest w przewadze w innej koniobowościowej ćwiartce – było to niezwykle cenne doświadczenie! Oby więcej takich kursów! Czas nie pozwolił nam na zaliczenie do kompletu jeszcze słuchaczowego kursu w Wiatowicach, no ale co się odwlecze…;)

PS A w zdjęciowej galerze bloga pojawiły się zdjęcia z kursu L2/3/4 (Fotograficzna Galera na dół i na lewo. To ja się pożegnam... trafią państwo sami bez problemu?;) )

NOGI, NOGI,… KOŃSKIE NOGI…

2009-05-15T19:21:00.002+02:00

Ostatnio nic tylko się kursujemy. W kwietniu byłem na weekendowym kursie naturalnej pielęgnacji kopyt. Kurs niezwykle obszerny teoretycznie jak i praktycznie, zdecydowane obowiązkowy dla każdego posiadacza końskich kopyt, nawet jeśli nie zamierza się ich samemu werkować.

Były to zajęcia dla osób na których widok „odrąbanych” końskich nóg i specyficzny (delikatnie mówiąc) zapach, nie robi wrażenia… zajęcia praktyczne polegały na samodzielnym werkowaniu kopyt – kopyt które w niedawnej przeszłości należały do koni...

Osobom o wrażliwych żołądkach serdecznie polecam wyłączenie w tym momencie strony i spokojne oczekiwanie na następną notkę (już za kilka dni, już za kilka dni! ) która – obiecuję - nie będzie zawierała takich fotografii jak te poniżej…

Wiem że widok nie należy do przyjemnych…

Szokujące dla mnie jest to, że istnieją konie które posiadają takie kopyta i ich właściciele do tego doprowadzają. ..

Natomiast niezwykle cenne dla mnie jest to, że po takim kursie jestem w stanie np. z takiego kopyta:

zrobić takie:

Nasze konie już mają nowe „buty” :) Wg naturalnych metod, strugam im kopyta już od długiego czasu, jednak z metodą prezentowaną przez Larsa miałem styczność pierwszy raz. Co tu wiele mówić, już po pierwszym werkowaniu, nasze końskie towarzystwo „powiedziało” nam, że jest bardzo zadowolone, co najlepiej widać po ich ruchu:)

KOŃ ALFA

2009-03-17T09:06:00.006+01:00

W każdym porządnym końskim stadzie, panuje ściśle ustalona hierarchia. Na czele stada, stoi zawsze koń alfa. Koń alfa to „najważniejszy” koń w stadzie! Koń alfa to przewodnik stada! Koń alfa musi być czujny i uważny. Koń alfa jest odpowiedzialny za swoje stado. Stado natomiast, zawsze za koniem alfa podąża. Koń alfa prowadzi swoje stado do kryształowo czystej wody i na tereny pełne najlepszej i najzieleńszej na świecie trawy… Koń alfa dba o bezpieczeństwo swojego stada. Koń alfa wypatruje zbliżającego się zagrożenia, by stado zdążyło w porę uciec. Koń alfa musi więc być czujny. Koń alfa musi być bystry. Koń alfa musi być pewny siebie. Koń alfa musi być mądry... A u nas, koń alfa dodatkowo musi być BURY…

PS Dla porządku dodajemy, że nasz koń alfa na ostatniej wystawie psów zalapał się na komplet tytułów, od Zwycięzcy Młodzieży i Najlepszego Juniora, przez Najlepszą Sukę w Rasie do Zwycięzcy Rasy włącznie :)

O TYM CO SIĘ DZIEJE, GDY SPOTKAJĄ SIĘ DWA BURE...

2009-02-23T12:10:00.008+01:00

No i wreszcie się udało! Prawie od roku usiłowaliśmy zapoznać naszą burą księżniczkę z dżentelmenem Forasem... ale... ale albo nam coś wypadało, albo Ani coś wypadało i tak nie mogliśmy się spotkać... aż do tego weekendu! Pogoda bardzo nam dopisała i psim szaleństwom po zimowych polach i lasach nie było końca! A tak to wyglądało...

Najpierw była wielka radość, bo WRESZCIE drugi pies chce bawić się tak samo!

Furia: Oooooo, jakim ja jestem strasznym złym wilkiem i jak ja ci zaraz strasznie odgryzę łapę!

Foras: Oooooo, a ja jakim jestem strasznym złym wilkiem i jak ci zaraz strasznie odgryzę ucho!

Była zabawa w pędzącą po śniegu dziką sforę…

Ulubiona zabawa w morderstwo:

Foras: Aaaaaaaaaaaaaaa... leżeeeeeeę... aaaaaa... zagryzłaś mnie! Zagryzłaś mnie i umarłem! Aaaaaa...

Foras: ŻARTOWAŁEM!!!

Bura księżniczka jest wredna z natury i facetowi się nie da! Nawet przyduszona przez dżentelmena i tak wierzga i się odgryza !

Były gonitwy po lesie…

I spacerowanie…

A raz to nawet Foras dżentelmen poprosił Fu do tańca...

Był też czas na portrety…

Foras w wersji szalonej:

...i w wersji melancholijnej...

i Fuśka zimowa...

Może i nogi odmówiły po kilku godzinach posłuszeństwa... ale zęby w żadnym wypadku!

A to zdjęcie po zabawach... Jeśli się za bardzo podskakuje starszemu koledze, to potem się wygląda tak właśnie... Fu bałwanek...

O ZIMOWYM NOTEK NIEPISANIU I Z CEKINEM SIĘ BAWIENIU

2009-02-15T19:04:00.007+01:00

W związku z tym, że ZNÓW przyszła zima (my już liczyliśmy na wiosnę, a tu kicha) i wszelkie pomysły na napisanie jakich bądź notek zostały skutecznie przysypane, zamrożone i wywiane, postanowiliśmy wrzucić obiecane 100 lat temu zdjęcia bez kompletnie żadnego komentarza. A co. Taki mały zimowy strajk. Strajk spowodowany jest nagłym napadem zimowej depresji i braku odpowiedniej ilości światła słonecznego oraz wszystkiego innego, czym tłumaczy się w zimie ZWYCZAJNE LENISTWO. Nasi Kochani Blogoczytacze może są zimą bardziej ROZENTUZJAZMOWANI, to i sami w fantazji niepohamowanej komentarze do zdjęć sobie dośpiewają. My poczuwamy się już jedynie do snu zimowego i kompletnego w śniegu zakopania. Jednocześnie zwracamy się z uprzejmą prośbą o natychmiastowe wysłanie nas na przymusowy wypoczynek na Maderę lub na inne Karaiby, gdzie z największą przyjemnością napiszemy bezpośrednią relację z leżenia na hamaku pod palmą, picia drinków z palemką i smarowania się olejkiem z filtrem!

PS Jeśli dalej będzie TAK sypać, w poniedziałek będziemy zmuszeni do wzięcia urlopu na żądanie, który potrwa do wiosny. No, chyba że nasze zakłady pracy wyślą po nas ekipę ratunkową z panem polarnikiem Kamińskim na czele, niezbędnym prowiantem do przetrwania w trudnych warunkach, zapasem suszonego mięsa z renifera i bernardynami z beczułkami rumu w zębach. Innej możliwości nie widzę.

Póki co wizualizujemy ciepłą plażę i szum fal, pozostawiając Państwa ze zdjęciami. Zimowymi zdjęciami Wojtka z Cekinem.

O ZWIERZĘTACH...

2009-02-06T10:44:00.006+01:00

Trzeba przyznać, że czasem nasze zwierzęta...

...wchodzą nam na głowę! (całe szczęście tylko te mniejsze...)

ILUZJA JAKO KOŃ POCIĄGOWY

2009-01-28T18:33:00.003+01:00

Nie ma co ściemniać, trzeba przyznać, że tej zimy końsko obijamy się sakramencko. Konie włóczą się po pastwisku i skubią trawę (Ha! Tak, mamy nieustannie trawę!) A my jesteśmy równie leniwi. W związku z wszechogarniającym lenistwem staramy się fotografować niewielkie przejawy aktywności naszej i końskiej. Jeden z ostatnich takich przejawów wielkiej ochoty i zapału do pracy zarówno z naszej, jak i z kopytnych strony, zaowocował kolejnym etapem przeprofilowania Iluzji. Dziewczyna odkrywa w sobie nowe możliwości i z wyścigowego "wariata" zamienia się w "Baśkę do bryczki". Do bryczki czy sanek droga jeszcze bardzo daleka, ale pierwsze Bolki i Lolki... yyy... tzn. koty za płoty. Za płoty do tego stopnia, że z przedmiotów lekkich (folia, plandeka, hula-hoop...) przeszliśmy na cięższy kaliber i Ilka ciągnęła za sobą troszkę większe obciążenie. Od początku dziewczyna bardzo zadziwiła nas swoją reakcją na ciągane za sobą przedmioty, bo znając jej ekstrawertyczny charakter, spodziewaliśmy się... yyy... bardziej ekspresyjnego wyrażania uczuć... a tutaj tak miło. Niestety, z "lżejszego kalibru" zaprzęganego jakiś czas temu zdjęć nie mamy, no ale są przynajmniej te ostatnie:

Czenna, Cekin: Co on tam jej znowu zakłada?

Iluzja: Wojtek, coś ty mi znowu poprzyczepiał…?

Cekin: Rany! To się rusza!

Iluzja: Ciągnięcie belki fajne, ale jako modelka sprawdzam się lepiejJ

PS A w przygotowaniu notka o tym, jak zrobić z Czenny pomnik, czyli koniec /unikologii stosowanej/ Agi w kwestii wchodzenia na podest i bajka o Wojtku i jego rumaku Cekinie - koniu zabawowo-wierzchowym.

O TYM, DLACZEGO NIE MA NADAL ZDJĘĆ Z ZABAW KOŃSKICH, KTÓRE JUŻ OBIECALIŚMY NIEKTÓRYM I CI NIEKTÓRZY NA NAS ZA TO TERAZ KRZYCZĄ

2009-01-25T19:13:00.005+01:00

Komputer przepowiedział, że nie mogę zrzucić zdjęć z aparatu na jego łaskawy twardy dysk, bo coś tam, coś tam. Cóż było robić… z Wrodzonym Wdziękiem Kobiety Niezaradnej poszłam poprosić Wojtka o pomoc.

-Sobie płytkę instalacyjną zainstaluj jeszcze raz. Kobieto. – przewrócił oczami, westchnął, i pogrążył się w przycinaniu sztachet racząc mnie melodyjnym brzmieniem cyrkularki przez kolejne 6 godzin.* Zebrałam posiłki zwierzęce i rozpoczęłam akcję poszukiwawczą płyty. Obydwie Wredne Suki ochoczo włączyły się do poszukiwań… Po godzinie zgodnie doszłyśmy do wniosku, że płytka instalacyjna zaginęła gdzieś w okresie paleozoicznym, albo innego górnego karbonu więc raczej odwołamy poszukiwania na najbliższe 1000 lat i z –wiadomo- Wrodzonym Wdziękiem Kobiety Niezaradnej, poszłam wypłakać się mężowi.

-To sobie znajdź na internecie instalkę i zainstaluj. Tak się robi jak się płytkę zgubi. Kobieto.– Znowu przewrócił oczami, westchnął z politowaniem i odjechał na cyrkularce w otchłań swego garażu, dzierżąc w dłoni maskę spawalniczą i wiązkę elektrod (Tak, wiem co to jest elektroda, wiem jak wygląda i jak się używa. Jak się używa maski spawalniczej też wiem, aczkolwiek nie używam, bo nie ma odpowiedniej dla mnie wersji kolorystycznej w z brokatem). Po godzinnych poszukiwaniach znalazłam instalkę. Na stronie producenta. (Wiem. Nic już proszę nie mówić.) Zaznaczyłam, ze licencję „accept”, potem - zgodnie z instrukcją - przeprosiłam producenta na piśmie za zgubienie płyty, przywdziałam parciany worek, posypałam głowę popiołem, wywiozłam się na obrzeża wsi na furze gnoju, dokonałam samobiczowania, i zabrałam się za instalowanie sterownika. Krok pierwszy: „W CELU WERYFIKACJI, WŁOŻ DO STACJI CD PŁYTĘ INSTALACYJNĄ KTÓRĄ OTRZYMAŁEŚ WRAZ Z PRODUKTEM”…

No ja przepraszam, proszę państwa… zawsze uważałam, że informatycy, to ludzie z mocno rozbudowaną opcją poczucia humoru, no ale żeby AŻ tak..? Czy oni są w tym celu jakoś specjalnie szkoleni?

* W związku z tym iż planujemy odgrodzić „nasze” końskie gówna od reszty świata za pomocą sztachetowego płotka, Wojtek Wr. od czasu pewnego, popołudniami spawa, przycina, okorowuje i oddaje się innym romantycznym zajęciom.

TRZECI JEŹDZIEC (APOKALIPSY) WRESZCIE ZNALEZIONY!!!

2009-01-19T12:12:00.006+01:00

Szukalim, szukalim długo i znaleźć niemoglim. Ale w końcu znaleźlim.

Jak powszechnie wiadomo, gospodarstwo nasze składa się z trzech koni i dwu osób (nie licząc innych rozlicznych gatunków). Z prostego rachunku wynika, że jeden koń pozostaje nam –że tak powiem- luzem. Sytuacja ta, od dawna spędzała nam sen z powiek, bo ni to w teren parami pojechać, ni to na wakacje dwukonne wybyć… bo zawsze jedna sierota zostanie. Można by, co prawda, towarzystwo podzielić i jedno do samotnego pozostawania przysposobić, albo też przyzwyczaić do chodzenia obok konia z jeźdźcem… no ale we trójkę w siodłach było by dużo fajniej. Opcja czwartego konia - by trzeci sam nie zostawał-chwilowo też odpada. Tak więc na szeroką skalę rozpoczęliśmy poszukiwania odpowiedniego trzeciego jeźdźca. Warunek był prosty. Naturals. Mógł być skrajnie początkujący, ale by serce do koni miał dobre i zasady końskie miał te same co i my mamy-reszty, z dobrą wolą się nauczy. Zrobiliśmy więc nabór i…nawet w najśmielszych marzeniach, nie sądziliśmy, że trafi do nas ktoś taki! TAKI FACHOWIEC! Po wstępnych rozmowach, nie mieliśmy żadnych wątpliwości! To on będzie trzecim jeźdźcem! Świetnie rozumie się z naszymi zwierzętami. Na koniu wygląda tak, jakby na nim się urodził. Wędzidło, wodze, hackamore czy cordeo… to zupełnie niepotrzebne mu gadżety. Owszem, na wędzidle tez może, ale woli freestyle. Z siodła korzysta, ale raczej woli jeździć na oklep. Mówił, że pod Kraków zawędrował niecały rok temu ale że zostanie tu raczej na stałe. Chłopak jest ze wschodu, i chociaż zdeklarowany PNH-owiec, widać, że idee szkoły Nevzorova, tez nie są mu obce. Warunek miał tylko jeden-chce jeździć na Cekinie. Cekin to młodziak, ale wobec takiej wiedzy, takiej praktyki i takich zdolności-nie mogliśmy odmówić naszemu nowemu jeźdźcowi. A oto i on, podczas pierwszej jazdy na Cekinie:

Friendlygame z grzbietu (raczej z zadu...) : siedzenie i nicnierobienie

Pierwszy stęp

ZIMOWE SPACERY CZĘŚCIOWO "BEZLINNE"

2009-01-18T10:49:00.013+01:00

Krzyczą wszyscy na nas, że mało końsko, no to dzisiaj będzie końsko. O spacerowaniu. Zima generalnie z powodu krótkiego dnia, późnych pracowych powrotów Wojtka i każdej wolnej chwili poświęconej na Furolową socjalizację (dzielnie walczymy, dzielnie walczymy) upływa nam bardzo szybko. Weekendy staramy się spędzać końsko, więc ostatnio postanowiliśmy pokazać kopytnemu towarzystwu naszą wioskę w zimowych barwach. Spacer miał być krótki i na linie a wyszedł kilkugodzinny i częściowo „bezlinny”. Wg wykresu koniobowościowego, każdy z naszych zwierzaków znajduje się w przewadze w innej ćwiartce. Konie puszczane bez liny były oddzielnie i ….wtedy tą różnoćwiartkowość było widać najbardziej. Generalnie jeden kopytny szedł 30m za nami, drugi 30 m przed nami, a trzeci równo z nami (i oczywiście był to Cekin). Można obstawiać, w jakim szyku szły dziewczyny:) A poniżej fotorelacja:

Było spacerowanie po polach kapusty…

… i odpoczywanie

Po drodze spotkaliśmy konkurencyjne stado, które też wybrało się na spacer…

Jedni szli parami…

…a inni trójkami… jedni na linie, drudzy bez…

Było wspólne pozowanie do zdjęcia

Jak się jest zaradnym koniem, to nawet na zaoranym polu znajdzie się trochę trawy do poskubania!

Cekin: „Dobra, to ja pospacerowałem i wracam do domu. Nara.”

Aga: „to Czenna, tak się umówmy, że zaczynamy teraz od prawej….”

Czenna: „Jaki ten świat piękny… jeszcze jak by Aga nie burczała coś tam pod nosem, to by było milej…”

Iluzja: ”…no, faktycznie, piękny…”

Iluzja: „Eeeeej! Zaczekajcie! Gdzie mi uciekacieeee!”

Iluzja: „No, Cekin, dawaj, dawaj!”

Iluzja: „Będę pierwsza! Będę pierwsza! He,he, Cekin, ale z Ciebie dupa!” Iluzji przypomniały się Partynice.

Cekin: „No i znowu daliśmy się wyprzedzić babie… ale obciach…”

Iluzja: „Pięknie biegnę! Zdjęcia mi rób! Zdjęcia mi rób!”

Gdy byliśmy blisko zabudowań, wszyscy koniec końców wrócili z powrotem na liny…

Cekin: „No i co Iluzja? Było się tak popisywać?”

WSPOMNIENIE CHOINKI ZJEDZONEJ PRZEZ KONIE

2009-01-11T17:23:00.018+01:00

Święta spędziliśmy w rozjazdach między jednym domem rodzinnym a drugim. A u nas w Żydowie? Było zbiorowe ubieranie choinki (kóra dzisiaj została uroczyscie zjedzona przez konie). Zwierzaki włączają się we wszystko to i przy wieszaniu choikowych ozdób nie mogło ich zabraknąć!

Furia: "Nie rozumiem... co robicie?"

Aga: "To jest, Fusiu, choinka. Ją się ubiera ozdobami. O taką ozdobę teraz powiesimy."

Aga: „O widzisz? Tak się ją wiesza…”

Aga: „…i wisi ślicznie….”

Fu: „No faktycznie.Wisi…”

Fu: „…A jakby tak pociągnąć za tą gałązkę…? Stanie się coś?”

Fu: „Jeeeeeeeeeeeeeej…. ale piękna ta choinka…”

Koty też podziwiały...

A wieczorem jedni pod choinką czekali na Aniołka by skutecznie podprowadzić wszystkie przyniesione przez niego prezenty, a inni zmęczeni wieszaniem ozdób grzali się przy piecu…

P.S.1. A w przygotowaniu notka o końskich spacerach częściowo „bezlinnych” i pierwszych Furiowych urodzinach (które były wczoraj)

P.S.2. Dziś urodzinuje po raz piąty CekinJ

LIST DO REDAKCJI

2009-01-01T17:50:00.008+01:00

Droga Redakcjo „Przyjaciółki”!
Zawsze myślałam, że jesteśmy z Wojtkiem dobrym małżeństwem. Jednak to, co wydarzyło się w czasie ostatnich przygotowań do Świąt, stawia pod znakiem zapytania nasz dalszy związek… Otóż - droga Redakcjo - on mnie już chyba nie kocha. Nie rozumiem, dlaczego tak się stało… Zawsze byliśmy taką przykładną parą… dobrą i zgodną… myślałam, że jest mu ze mną dobrze. Sprzątałam mu i gotowałam… liczyłam, że to doceni. On jednak, najwyraźniej nie jest szczęśliwy. Skąd moje przypuszczenia? Otóż robiliśmy przed świętami ozdoby choinkowe. Ja zrobiłam np. takie:

a on zrobił takie:

I takie:

Droga Redakcjo, jestem zrozpaczona i nie wiem co zrobić! Poradźcie proszę!
Wasza stała czytelniczka A.

NOWY ADRES

2008-12-27T13:55:00.004+01:00

Zapakowaliśmy na sanie cały nasz blogowy dobytek,co to się nam przez pół roku zgromadził. Konie zgodnie ruszyły z kopyta dzwoniąc janczarami, koty powoziły, Furia biegła przodem,a Żaba zabezpieczała tyły i tak od dzisiaj jesteśmy już w nowym miejscu, na nowej stronie!

Witamy pod nowym adresem!

ŻYCZENIA

2008-12-24T22:47:00.002+01:00

Wszystkim czytaczom i czytawkom bloga, w epoce wszechogarniającego "Kristmasu", życzymy Tradycyjnej Polskiej Wigilii, spokojnej i dobrej, i ludzkiego ciepła w gwieździstą i mroźną Bożonarodzeniową Noc!
A do życzeń dołączamy kilka słów świątecznych o Tradycji i jasełkową kołyskankę z "Misia" Barei:

Wesołych Świąt Wam wszystkim, a kto ma zwierzyniec, to jeszcze wszystkiego dobrego zwierzyńcowi!:) A u nas karnet na składanie życzeń w imieniu całego naszego międzygatunkowego stadka, wylosował w tym roku Lolek:

O ZIMIE (ALBO O JEJ BRAKU)

2008-12-17T22:45:00.000+01:00

Wstyd proszę państwa, wstyd. Druga połowa grudnia a zimy nie ma. Gdy nawet nie było zimy w Krakowie, na Rabkę zawsze można było liczyć, bo tam zima w grudniu zawsze! Np. taka jak wtedy, gdy „nasze” konie były pierwszy rok nasze (i było ich swoją drogą sześć a nie trzy, ale o tym kiedyś też opowiemy): A wtedy zima była taka:

albo taka:

Mój Tata Janosik, jak na Górala przystało obiecał, że i w tym roku na Wigilię śnieg spadnie, ale czy TEŻ pod Krakowem, czy TYLKO w górach...? Tak czy inaczej, trzymam Tatę za słowo - w końcu Góral. Póki co, w Żydowie mamy pięknie i biało... od mgieł i szronu. Koniom taki stan rzeczy szczególnie nie przeszkadza - na pastwisku trawa i zielona i sucha, więc można sobie powybierać co komu pasuje. Zimowe ptactwo garnie się do ludzi, więc może wreszcie ta zima przyjdzie? Bażanty, jak co roku, zamieszkały już w sadzie i śpią na drzewach. Przy okazji samo zrobiło się końskie "friendly", bo bażanty chętnie nocują na orzechu, koło którego co rano konie wychodzą na pastwisko. Zrywają się te kolorowe ptaszyska z krzykiem co rano znad głów bo „O ja cie! Koń idzie! Z człowiekiem! ”. W związku z brakiem śniegu, ptasia ferajna posila się rozgniecionymi przez końskie kopyta orzechami, których nie zdążyliśmy zebrać. Każdy lubi co innego, bo jemiołuszki i kwiczoły np. orzechami są średnio zainteresowane, no ale mają swoją jabłonkę z której czerwone jabłka do tej pory nie spadły więc ptaki przylatują na wyżerkę gromadnie. Porządne z nich stworzenia, drodzy państwo. Gdy taki kwiczoł np. zaczyna jabłuszko, to zjada jedno, konsekwentnie, i tak siedzi aż nie zje. Do samego ogryzka. Nie to co Cekin: przyjdzie pod drzewo, każde jabłko napocznie, żadnego nie skończy.

Tegorocznych zdjęć ptasiej ferajny na białym śniegu jeszcze nie mam (ubiegłoroczne do oglądnięcia w fotograficznej galerze po lewej), ale za to mam białe mgły i biały szron. O takie np.:

hamak chwilowo się nie przydaje...

...a karmnik i owszem...

a na pastwisku jest tak:

no i szanowne towarzystwo końskie:

i kocie. Kocie od frontu:

i od...drugiego końca...

Prawdziwie zimowe, takie "jak na grudzień przystało", są tylko poranki. Ten kolor mają tylko w zimie.

Te wczesne, czerwono-pomarańczowo-granatowe...

i te późniejsze...takie pastelowe...

O RÓŻNICACH

2008-11-26T22:44:00.000+01:00

Bo to przeważnie jest tak:

- Aaaaaa...! - zaczynam - aaaaaaaaaa...bo ja Ci zapomniałam powiedzieć! Dzwoniła do mnie wczoraj koleżanka...

- Acha. – reaguje wybitnie entuzjastycznie Wojtek.

– No wiesz która... – kontynuuję niezrażona - ... ta tamta, co ją wtedy tam poznałeś i wiesz co mi opowiadała? Że rozmawiała z tą moją koleżką, ty wiesz z którą, tą co ją spotkaliśmy wtedy z mężem...z tą... no wiesz ... no jak to nie wiesz, no z tą co była w takiej turkusowej bluzce i... i takim morskim żakiecie... pamiętasz?

- Jak by była TYLKO w bluzce i żakiecie to bym pewnie pamiętał. A tak to nie. – uprzejmie odpowiada mąż. „Seksista jeden” przebiega mi gdzieś przez myśl, ale nieodparta chęć podzielenia się najświeższymi plotkami zdecydowanie wygrywa z chęcią zrobienia karczemnej awantury z cyklu „sceny zazdrości-wybuchy feminizmu”.

-...No i wiesz... i ona mi mówiła, że tamta koleżanka, ta co to ją wtedy poznałeś, no wiesz, tamta ta co ma męża, co się z nim znała już w podstawówce... to ta koleżanka...

...trzy godziny później...

-...no i wiesz co, i jeszcze mi mówiła, że jak była wczoraj na zakupach, to widziała świetne sukienki bo tam i tam jest promocja! A my kiedyś takie mierzyłyśmy razem i potem ja się jednak nie zdecydowałam, wiesz, a ona sobie kupiła, wiesz którą, tą taką z guziczkiem... no jak nie wiesz... no jak nie wiesz, przecież kiedyś od niej taką pożyczałam... No jak to nie pamiętasz... opowiadałam ci o tym, że przecież szłyśmy razem do tego sklepu i też sobie miałam taką kupić ale...

...wieczorem...

- ...i jeszcze mi mówiła,że ostatnio byli w kinie i film był bardzo fajny, a my kiedy byliśmy ostatnio w kinie?... ty mnie już nie zabierasz do kina... - (gdzieś tam na peryferiach mózgu znów nagłe objawienie ...i proszę państwa! Mamy kolejne starcie!... Awantura czy plotki...? Awantura czy plotki...? Co zwycięży? I proszę państwa, plotki wygrywają! Awantura małżeńska poległa w pierwszej rundzie... Brawa dla plotek i kontynuujemy...) - ...a jakbyś mnie zabrał do kina, to byśmy poszli na ten i ten film, to znaczy ja wiem... ja wiem, że ty nie lubisz romansideł, ale ja bym w ramach miłości poszła z Tobą na Bonda... ale na tamten też byśmy poszli i wiesz co i jeszcze mi mówiła koleżanka, że jej kuzynka, ta co to jej mąż pracuje z twoim kolegą, wiesz która, to ona...

... I tak mogła bym jeszcze długo, tylko że Wojtek w pewnym momencie włącza sobie pod powiekami wygaszacz ekranu (nie wnikam jaki... dla świętego spokoju nie wnikam jaki...), potem przechodzi w tryb wstrzymania, następnie w stan uśpienia...

A jak wygląda alternatywna sytuacja?

- Kochanie, słyszałam, że dzwonił do Ciebie tamten kolega? - zagaduję

- Tak.

- I co mówił?

- Nic.

- Jak to nic! Pół godziny rozmawialiście. Nic nie mówił?

- Nic.

Gdyby nie kobiety, ludzie dawno wymarli by z powodu braku przepływu istotnych informacji!

O TYM, JAK FUROLOWI UDERZYŁA WODA SODOWA

2008-11-19T22:42:00.000+01:00

A dzisiaj będzie bardzo krótko i bardzo psio, ponieważ nasz szanowny Furol, w miniony weekend zaliczył pierwszą wystawę! Trafiło się nam trochę ekstremalnie, bo nie dosyć że piewszy raz, to jeszcze halówka i dodatkowo pani sędzia sama sprawdzająca zęby, budowę...Furol dosyć mocno wystraszony całym zajściem, ale po ringu przebiegł... no i wybiegał:): pierwsze miejsce ze złotym medalem,ocenę doskonałą i Zwycięzcę Młodzieży:) Tym samym otwarł sobie Furol Młodzieżowy Chmapionat Polski:) No i się Furol rozbestwił po tych zaszczytach na dobre i teraz nie odpuści! Jak nic śpi z nami w łóżku! Jakoś mu trzeba wytłumaczyć, że ŻADEN złoty medal do tego go nie uprawnia:)A jeśli dalej bedzie rościła sobie prawa do naszego łóżka, to znów ją wystawimy (tylko tym razem za drzwi)!:)

A oto zdjęcie grupowe (Fu po prawej:) )

Aaaa...a po prawej, w "fotograficznej galerze" inne zdjecia z wystawy.

Z FURIĄ NA ZWIADY, CZYLI W POSZUKIWANIU DZIKICH PLAŻ

2008-11-12T22:39:00.000+01:00

Jako że nie posiadam takiego daru jak Aga – czyli „lekkiego pióra”. Z racji swojego nazwiska zaliczam się przecież do rodziny takich ptaków jak orły, sokoły,… czyli wielkie, niebezpieczne drapieżniki, bo co wróbel to niby mały i nie drapieżnik?! Może mały, ale… z „ciężkim piórem” więc będzie kolejna fotorelacja z wyprawy pieszej nad Wisłę w celu rozpoznania terenu pod przyszłe galopy po nadwiślańskiej plażyJ. Zdjęcia bardzo monotematyczne bo na wszystkich niezmordowana Furia.

Nauka pływania

Bura rakieta typu "woda-powietrze"

jak radzić sobie bez suszarki...

Furii czasem odbija (się pysk w wodzie)

... tu będziemy niedługo galopować:)

KILKA ZDJĘĆ Z OSTATNIEGO WEEKENDU-OGÓLNE LENISTWO I SPACEREK

2008-11-08T22:36:00.000+01:00

Tu wszystkie drapieżniki na spacerku:)

Aga ćwiczy z Furią: "waruj"

"równaj, równaj,..."

... ej chyba coś mówię - "zostań"

"hop"

Furia w kolorach jesieni

Bolek i Lolek w dżungli

Bolek morderca

"co się gapi..."

No i oczywiście konie:

CEKIN

CZENNA

Czenna z Cekinem

ILUZJA

No i cała trójka

O TYM, ŻE MŁODOŚĆ NIE WIECZNOŚĆ...

2008-10-23T22:34:00.000+02:00

Było leniwe sobotnie popołudnie. Wojtek siedział pod stajnią i spod przymkniętych powiek patrzył na nią...Stała na podwórzu skąpana w ostatnich promieniach jesiennego słońca… przypominał sobie chwilę, kiedy pierwszy raz się spotkali… już wtedy wiedział, że są sobie przeznaczeni. Gdy tylko ją zobaczył, zrozumiał, że TAK! Ona musi być jego! Był tego pewien… Świat jednak nie był im przychylny… Rodzina głośno protestowała…. Tata Wojtka miał duże wątpliwości:

- Czy to na pewno ta? Czy nie lepiej jeszcze poczekać? Po co się tak spieszyć synu… a może lepiej znaleźć jakąś młodszą…? – przekonywał. Ostatecznie jednak machnął ręką - Synu, to twój wybór… skoro tak zdecydowałeś… najważniejsze, żebyś był szczęśliwy...

„Taaaak…” myślał Wojtek. Od tego czasu minęło już kilka lat… A ona? Ona… niestety. Tata jednak miał rację… Od czasu ich pierwszego spotkania, zmieniła się bardzo. Z dnia na dzień co raz wyraźniej to dostrzegał. Lata robią swoje. Nie była już młoda i piękna jak kiedyś. Nie była już taka jak dawniej… Wiek wyraźnie odcisnął swoje piętno na jej wyglądzie. Wojtek nie mówił tego nigdy głośno, ale już kilkukrotnie zastanawiał się, czy nie nadszedł czas na poważne zmiany, czy nadal tak mu na niej zależy jak dawniej…? Spojrzał na nią raz jeszcze... „Nie!” -pomyślał– „Czas najwyższy coś z tym zrobić!”

-Kochanie! – zawołał – Podejdź tu na chwilę, proszę. Musimy poważnie porozmawiać. Wiesz co, trzeba wreszcie wziąć się za remont tej naszej przyczepki, bo się nam rozsypie zupełnie i nie będzie czym z końmi jeździć.

A tak to wyglądało w obiektywie:

No i oto proszę państwa nasza "trzydziestolatka" przed liftingiem (oraz wakacyjni goście: Iwona, Grenada i Elancja)…

…panowie dzielnie robierają naszą trzydiestolatkę:do zdjęcia został już tylko dół…

… no i po liftingu tada dam! : SUPER-MEGA-POZITIVE-CARROT-TRAILER :)

(Projekt konia na bokach przyczepy: Asia od Falbany :) )

NAGA PRAWDA O INSTYNKCIE (NAGIM;) )

2008-09-16T22:31:00.000+02:00

W związku z licznymi zapytaniami w wersji „na żywo”, oraz w celu zdementowania wszelkich plotek powstałych na skutek dużej ilości zdjęć Frania na blogu, połączonych z naszą – jak najbardziej prawdziwą deklaracją, żeśmy we Franiu zakochani - uprzejmie oświadczamy co następuje: odpowiedź na pierwsze nasuwające się WSZYSTKIM pytanie, brzmi: „Nie. Nie, nie spodziewamy się.” Na drugie natomiast, dotyczące planowania w czasie najbliższym potomstwa, pozwolimy sobie odpowiedzieć taką oto historyjką, która jakiś czas temu nam się przytrafiła.

(…i tutaj obraz rozmywa się jak w klasycznym serialu w chwili, gdy Ona - np. jakaś Milagros albo inna Stefania - wspomina Jego – np. jakiegoś Rikarda albo innego Juana-… i naszym oczom ukazuje się taki oto sielski - anielski obrazek…)

Siedzimy na wielorodzinnym spotkaniu, dzieciarnia wrzeszczy, mamy ściągają pociechy to z płotu, to z drzewa, to z pleców tatusia… Po którymś razie zaczęliśmy czuć klimat i nie zrywamy się już na równe nogi przy każdym okrzyku „Rany Boskie!” za plecami. Już wiemy, że to odruch bezwarunkowy matki, która stara się zmotywować swojego aniołka do nie karmienia braciszka końską kupą, nie sprawdzania, czy pastuch kopie niemowlęta, czy też nie topienia kuzynki w balii do pojenia koni. Luz. Staramy się spokojnie rozmawiać, przekrzykując wycia, jęki zarzynanych i nawoływania jak z buszu. Podobno po pierwszym dziecku słucha się tego jak Mozarta. Nie wiem. Nie doświadczyliśmy póki co tego typu atrakcji – wszystko przed nami!

- …bo ty to Aga NIC nie czujesz instynktu! – zawyrokował Wojtek

- Jasne, jasne, a Ty może niby czujesz?!

- A właśnie że czuję! Mnie niemów, że nie czuję, bo ja sobie tam wiem!

- Ja też właśnie że czuję i będę kiedyś świetną matką! Kocham, dzieci, a co! Się roztkliwiam jak widzę małe ciuszki i butki i wszystko mi się kojarzy! Czuję i już.

- Nooooo… - do rozmowy włącza się Ciocia–noooo... Kochani, a Wy kiedy? – pyta z tajemniczym uśmiechem

- Co kiedyyyy...? - patrzymy z niezrozumieniem

- Noooooo…. jakieś plany już pewnie poczynione… Małe istotki są takie słodkie…

- Aaaaaaaaaa! No taaaaaaaaaaaaaaaak! – wreszcie do nas dotarło, odkrzyknęliśmy więc radośnie – Tak, oczywiście, ze plany już poczynione! I to już dawno! Tak szczerze powiem, ze musimy się spieszyć, bo lata lecą, wiadomo, do tego chcieli byśmy, żeby to była ona... Tak sobie czasem rozmawiamy, że będzie taka mała i śliczna po mamusi... - rozmarzyłam się

- Nooo... - zakłopotała się Jedna z Mam – lata lecą, no przed trzydziestką by wypadało

- Oj kochana, a to my wiemy, czy przyszła matka trzydziestki dożyje? – skwitował Wojtek i spojrzał na mnie smutno - Myśleliśmy o ciąży tak na przyszłą zimę szczególnie, że przecież nie wiadomo, czy od razu zajdzie

- ...no to prawda, z ciążą to nietak łatwo, ale trzeba być dobrej myśli! I co to za czarne scenariusze, że nie dożyje trzydziestki! Co za bzdury opowiadacie! - ofuknęła nas jedna z Cioć

- Nie... I żadne czarne scenariusze i żadne bzdury, tylko naturalna kolej rzeczy. Ale z takich radośniejszych spraw to myśleliśmy już nad imieniem – pochwaliłam się

- Tak? – zapiszczało damskie towarzystwo chórem

- No - nieśmiało zaczął Wojtek - myśleliśmy, nad jakimś takim innym, może Czarna Chmura jak będzie ona, a jakbędzie on, to chyba Cień. Będzie pasowało, jak by jeszcze mały był czarny – zapadła cisza. Ciocie i mamy utkwiły w nas wzrok i oniemiały. Zamarły ptaki w locie, konie przestały skubać trawę i patrzyły na nas z bezbrzeżnym zdziwieniem, a powietrze stężało.

- JAKIM CUDEM MURZYN?!?! I jeszcze jak?! Cie…cie…CIEŃ??? –wychrypiała pierwsza która odzyskała głos i zdolności umysłowe – Cień?!? Przecież nigdzie Wam go tak nie ochrzczą!

- Ochrzczą??? A kto by chrzcił źrebaka! – zdezorientowani zawołaliśmy zgodnie

- Jakiego źrebaka?! – odpowiedziały ciocie zgodnym chórem

- No tego od Czenny, co to o nim rozmawiamy...

NIECH NAM NIKT NIC NIE MÓWI O INSTYNKCIE WIĘCEJ, JASNA CHOLERA...

WSPOMNIENIA Z WAKACJI - CZĘŚĆ PIERWSZA

2008-09-06T22:28:00.000+02:00

Wspomnienia z wakacji - w związku z tym, że są bardzo obszerne – zostaną podzielone na części:) W sumie odwiedziły nas 4 konie, z czego trzy w tym samym czasie i stado było sześcioosobowe…a raczej sześciokoniowe:) A kto przyjechał najpierw? Najpierw przyjechał Atos vel Rudi oraz jego ludzie: Magda, Asia i Franek:) Dziewczyny dotarły do nas szybko (chociaż jechały w burzy, która je bezlitośnie dopadła i nie chciała się odczepić…) i tylko z jednym nawracaniem u sołtysa na podwórku, bo wjechały w złą drogę – pogratulować, pogratulować, przeważnie odwiedzające nas osoby zawracają na średnio czterech różnych podwórkach, a potem lądują w polach i trzeba ich szukać po wsi: ”Aga, gdzieś jesteśmy, ale niewiemy gdzie, może po nas wyjedziecie….?” Dobrze, że ludzie znają wszystkie auta we wsi, to i nowe zauważają: „Pani Agnieszko, bo znowu jacyś ludzie utknęli u Nowaka w polu, na obcych numerach są, to pewnie do was.”

Dziewczyny, Franio i Rudi dotarli sprawnie, Franio został przetransportowany do domu, gdzie zakochałam się w nim ja, natomiast Rudi na pastwisko, gdzie zakochała się w nim Czenna (wakacyjna miłość powróciła) :) Generalnie porządek w stadzie ustalił się szybko: „Ja, wspaniały Rudi Rydz, jestem szefem i ogłaszam co następuje: zawładnąłem tą wiatą. Od tej pory porządek jest następujący: ty Cekinie - z racji kastracji - jesteś moim kolegą, więc OSTATECZNIE, skoro nalegasz, możesz stać w wiacie ze mną. Ale tylko czasem! Natomiast Kochane Panie,co Was się tyczy: wiata to Męski Klub Prawdziwych Dżentelmenów, więc wam wstęp wzbroniony! Jeśli chcecie mieć swój klub, proponuję, związanie w drugiej wiacie koła gospodyń wiejskich – tam będziecie mogły się realizować.” I tak porządek został ustalony i przestrzegany:) Każdy z koni miał swoje „how interesting”, o nas nie wspominając, bo przeżuwaliśmy nieustannie… A konie? Rudiego zaciekawiły górki:” Co to jest! Dlaczego nie mogę się zatrzymać!!!”, Cekin:” Gdzie my idziemy? Rudi, dlaczego idziemy poza pastwisko i to z człowiekiem na plecach, hę?”,Iluzja: „Achaaaaa….czyli wolniej tez można przebierać nogami… no niespodziewałam się…. nie spodziewałam się….” No i Czenna: ”Aga! Kto Ci, do jasnej cholery, pokazał tą czwartą fazę?! A było tak dobrze… tak leniwie….!”

Asia zaraz po wysiadce odczuła wyraźny brak w postaci swoich osobistych czterech kopyt i solennie obiecała, że następnym razem cztery kopyta a na nich Falbi przyjadą! Trzymamy za słowo, trzymamy za słowo:) A póki co, spacerowała w terenie naIluzji:) Rudi szybko oswoił się z górkami i biegał jak rodowity Góral:) A jak to wszystko wyglądało w obiektywie?

Ano tak:

Franio spacerował po pastwisku na rękach Mamy:

I poznawał nowych znajomych...

...nawet we własnym wózku:

Najczęściej jednak spał:)

W hamaku trzeba się trzymać, żeby nie wypaść:

Psy pilnowały:

Ale nic się nie działo, więc sobie poszły...

...i Furia zaczęła pełnić inną funkcję: "poduszka z wilka".

Furia: „Ale nuuudy...Długo jeszcze tak będziemy udawać, że śpisz…?”

A na koniec części pierwszej ogłoszenie o małej niespodziance:) Poniżej zdjęcie – podpowiedź(fot. Asia): Co robi Madzia i Atos?

p.s. To, że kamerują to wiemy, tylko pytanie kogo i co kamerują??:)

"UWAGA REMONT! PRZEJŚCIE DRUGĄ STRONĄ ULICY"

2008-09-04T22:25:00.000+02:00

Wzorując na tym, co obecnie dzieje się w Krakowie - a szczególnie w centrum - postanowiliśmy pójść za ciosem i zrobić powakacyjny remont graficzny:) Zapraszamy po remoncie:)

O BOHATERACH...

2008-08-07T22:21:00.000+02:00

- Pffffffffffffffffff… bo ten twój Lolek, to jest taka sierota. Bolek to co innego! Bolek to jest gość! Bolek to jest TYGRYS! Bolek to jest ŁOWCA! Mówisz „BOHATER’ myślisz „BOLEK”! Bolek to jest taki PRAWDZIWY kocur! Popatrz na te pręgi! Na te wąsy! Na płonące zielenią oczy! Oczy Prawdziwego mordercy myszy! Zobaczysz, jak będzie strzegł owsa! Jeśli nadal będzie tak rósł, to i szczury będzie łapał jeśli by się pojawiły! Tak Bolku! ŁOWCO TY! A ten twój Lolek …Aga… -Wojtek spojrzał z pożałowaniem na zwiniętego na moich kolanach w kłębuszek, śpiącego w najlepsze Lolka –tak leży ten twój Lolek, tak mruczy ten twój Lolek, tak się tylko zwija w kulkę i śpi ten twój Lolek… no taka z tego twojego Lolka-wybacz kochanie - dupa a nie kocur…

Dupa. Dobra. Przyjęłam do wiadomości. Siedzimy tak sobie wieczorem, koty na polu, drzwi otwarte ,Żaba śpi na posłaniu, Furia lekko znudzona ale gdyby się jakaś draka nadarzyła to chętnie się włączy, nie pogardzi, wtem wpada do pokoju jedno małe bure ,tylko dziwnie coś piszczy! Patrzę, a bure dźwięków nie wydaje tylko w burym pysku trzyma rozwrzeszczany bury kawałek futrka! Rany boskie! Mysz przyniósł! Żywą! Łapię kota, (jak się okazuje, nie ja jedna. Każdy uważa że mysz jemu się należy!) a kot już pod łóżkiem! Pięknie, cholera! Niech mi tylko tutaj tą mysz wypuści! „Bure wyłaź!” Zarządziłam. Bure nos wystawiło, ale głupie nie jest więc schowało się co prędzej z powrotem pod nasze łóżko, co by mu nikt piszczącej zdobyczy nie wydarł! Nie! Tak nie będzie! „Bure, wynocha z ta myszą!” Zarządziłam pokazując buremu kierunek z cyklu „Bez dyskusji! W pole i to już!”. Bure cwane jest, wypadło slalomem, zmyliło przeciwników i dopadło pospiesznie drwi. Reszta za nim! Bure przekalkulowało jednak szybko w swoim burym mózgu co i jak, i doszło do wniosku, ze wyścig na otwartej przestrzeni na trasie drzwi domu- drzwi stodoły, jakkolwiek z bratem może jeszcze - mimo myszowego bagażu w pysku - by i wygrał, tak z wilkiem raczej szans nie ma. Zawróciło więc bure na ręcznym, wymanewrowało miedzy wilkowymi łapami, brata zgubiło i znów pod łóżko! O nieeeeeee! Tak to ja się w kotka i myszkę z kotem i myszą bawić nie mam zamiaru! Przyblokowałam ja sobie sprytnie awanturującego się wilka jedną nogą, drugiego kota drugą nogą, jedną ręką wydarłam z lóżka materac wraz z pościelą, drugą równie sprawnie kota wraz z myszą i w pozie „Statua Wolności” (co by mi dwa bure diabły podskakujące do góry jak opętane, kota z myszą mi nie odebrały) i wyniosłam co prędzej w pole towarzystwo! W ostatniej chwili dokonałam szybkiej identyfikacji: różowy nos, brak zeza! Jasna sprawa! Pierwszą mysz w naszym gospodarstwie złapał Lolek! ŁOWCA-BOHATER! !! ( A teraz wszyscy w tle słyszą fanfary, trąby anielskie i wiwaty!)

Bohater...

p.s. Dlaczego NIKT mi wtedy gdy niosłam kota z myszą w pysku nad własną głową nie powiedział, że kot może np. tą mysz wypuścić i mysz może wpaść mi np.za kołnierz! Gdy sobie potem zdałam sprawę z takiej ewentualności… o zgrozo…

O TYM, ŻE CZASEM TRUDNO USTAWIĆ STATYW W PIONIE

2008-08-02T22:18:00.000+02:00

Wakacje realizują się zgodnie z planem, czyli bardzo gościnnieJ Goście ludzcy, końscy i psi zjeżdżają gromadnie ku naszej wielkiej radościJ Przedostatnio na weekend zagościła u nas Grenadowa Iwonka z Elancjowym Adamem, Iwonkowo-Adamową Zuzią i najbardziej rodzinnym amstafem na świecie-Gają. Przy ognisku czas leci wyjątkowo szybko i nawet nie wiadomo kiedy NAGLE robi się rano…no i nam także zupełnie niespodziewanie to rano się co noc robiło... Konie-że to wyjątkowo towarzyskie zwierzaki – nie miały najmniejszych planów nocowania pod dachem i tak się im zostało na pastwisku przy nas…Noce ciepłe, jasne, bo księżyc w pełni przetaczał się po niebie, w dolinkach mgły, na zielonych wzgórzach zroszona trawa błyszcząca w srebrnym nocnym świetle… to sowa przefrunie nad głowami, to puchacz się odezwie, to jeż przedrepce raz koło nas, raz koło koni (od tej pory Cekin już wie, że jeży się nie wącha….), to wilk zawyje do księżyca ( jak już skończy wartę przy pieczonej na ognisku kiełbasie, bo pilnowanie kiełbasy to wybitnie wilcza specjalność! Po to na świecie są wilki!)… i tak konie nocowały na pastwisku. Będziemy pewnie powtarzać nie raz takie nocowanie w plenerze:) Niestety zdjęć z nocnych manewrów nie posiadamy – chociaż okoliczności przyrody przecudne – bo są takie sytuacje w życiu człowieka, kiedy statyw DOSYĆ TRUDNO się ustawia w pionie…

Furia oprowadziła Gaję po pastwisku...

Potem każda znalazła sobie coś ciekawego do obgryzania…jedna kość, druga siekierę...

Gaja: "Jeśli zaraz nie oddasz mi tej kości, to jak ja cię tą siekierą....!"

(swoją drogą argument w postaci siekiery zadziałał skutecznie):)

Wieczorem, przyleciał do nas helikopter...

Płonie ognisko...w lesie?

Zuzia poszła spać no i WRESZCIE Adam mógł się pobawić helikopterem!!!:)

Księżyc bardzo zmienia kształty z upływem....nocy... Najpierw wyglądał tak:

A potem już bardziej...tak...?

Następnego późnego popołudnia (bo o dniu nie ma co mówić...) wszycy odpoczywali...

Parellowska piłka ma nie tylko końskie zastosowania! Żaba dobrze wie,że nie ma lepiej jak prywatny, osobisty i przenośny cień!

Koty odpoczywały…

…i psy…

A my dzielnie poszliśmy na spacer po pastwisku...

Każdy prawdziwy męzczyzna swoją Księżniczkę nosi na rękach:

Niektóre księżniczki nie lubią gdy się je nosi...

Żony natomiast lubią być noszone, no ale żony nosi się przed ślubem. Po ślubie żony puszcza się luzem po pastwisku, niech się wybiegają,-będą spokojniejsze. Takie praktyki ze strony mężów nie przynoszą jednak przeważnie zamierzonego skutku, bo Żony najczęściej spacerują leniwym stępem...:)Jesli chodzi zaś o bieganie, to żony i owszem, potrafią,ale po sklepach, ale to , to już zupełnie insza inszość.: )

i tym optymistycznym akcentem kończymy dzisiejszą fotorelację pozostawiając czytających z najszerszym amstafowym uśmiechem na świecie: